يکشنبه ٠٢ مهر ١٣٩٦ فارسي|English
 

صفحه اصلی|ايران|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
حرم مطهر حضرت امام خميني (ره)
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   

فيليپين باستان تا قبل از قرن 16 ميلادي
نخستين مردمان فيليپيني، به نگرتيوها معروف بودند.‌ اينان مردماني پست قد بودند كه طول قامتشان به زحمت به يك متر و نيم مي‌رسيد ، از‌ اين رو نام "پيگمه" به آنان داده شد.‌ اين مردم در باره‌ي مرگ بسيار خرافاتي هستند و چنين مي‌پندارند جايي كه در آنجا كسي بميرد ، محل رفت و آمد اشباح است و شايد يك دليل حركت هميشگي آن‌ها همين باشد. پيگمه‌ها بيشتر در جنگل‌ها زندگي مي‌‌كردند.
نخستين مهاجمان
در روزگاران ماقبل تاريخ ، گروه‌هاي مالايايي در كرانه‌هاي جزاير فيليپين پياده شدند و دسته‌هاي قبلي را به داخل خشكي‌ها فرار دادند.
گروه‌هاي بعدي مالايايي‌هاي مهاجر كه قبايل كوهستاني را عقب زدند و به داخل جزاير فرار دادند و خود در سرزمين‌هاي پست ساحلي سكني گزيدند، تاگالوگ‌ها بودند كه پيشرفته‌ترين‌ اين گروه‌ها بوده و امروزه اصيل‌ترين نمايندگان مردم فيليپين تلقي مي‌شوند.‌ اين مهاجران داراي يك روش زندگي مشترك و يك دولت متمركز نبودند و فقط به صورت گروهي زندگي مي‌كردند كه اجتماع آنان "بارانگاي" نام داشت و رهبر بارانگاي "داتو" خوانده مي‌شد. گروه ديگري از مالايايي‌هاي ماجراجو كه توسط اعراب به دين اسلام در آمده بودند از كناره‌هاي شمال شرقي جزيره‌ي بورنئي خارج و جزاير اقيانوس آرام را يك به يك درنورديدند تا سرانجام به فيليپين رسيدند. رياست آنان با مردي بود كه به سلطان سولو شهرت داشت. او هم پيشواي مذهبي و هم رهبر سياسي محسوب مي‌شد.
مالايايي‌هاي مسلمان كم كم از كناره‌هاي جزاير فيليپين به سواحل دوردست چين گام نهادند.‌ اينان هرگاه محل مناسبي براي تجارت مي‌يافتند ، فوراً آن را تصرف مي‌كردند و در آن به ساختن شهرهاي برج و بارو دار دست مي‌زدند. يكي از‌ اين شهرها نزديك شهر مانيل كنوني قرار داشت كه رئيس آن دژ، شخصي به نام راجه‌سليمان بود و سرانجام روزگار به گونه‌اي شد كه بيشتر فيليپيني‌ها تحت نفوذ و تسلط مسلمانان مالايا در آمدند و بيشتر آن‌ها در جزاير جنوبي ميندانائو و سولو سكني داشتند .
قابل توجه‌ اين كه غير از مسلمانان ساكن‌ اين جزاير، ساكنان ديگر پيرو مذهب ويژه‌اي نبودند و علي رغم رفت و آمد چيني‌ها و هندي‌ها به‌ اين منطقه ، مردم به دين بوديسم يا هندويسم ايمان نياوردند ولي از قرن سيزدهم ميلادي به بعد كه به تدريج مسلمانان مالزي و‌اندونزي به جنوب فيليپين مهاجرت نمودند، دين اسلام در بخش‌هاي جنوبي فيليپين و در ميندانائوي امروزي رو به رشد و توسعه گذارد و به راحتي مورد پذيرش مردم قرار گرفت.
فيليپين بعد از قرن 16 و ورود اسپانيايي‌ها
دين اسلام از منطقه ميندانائو در جنوب به تدريج به جزاير مركزي و شمالي فيليپين گسترش يافت و مردم‌ اين مناطق در حال‌ايمان آوردن به اسلام بودند كه استعمار اسپانيا وارد فيليپين شد و اگر تا پايان قرن 16 اسپانيايي‌ها پا به‌ اين مجمع‌الجزاير نمي‌گذاشتند، هم اكنون شاهد حضور يك كشور ديگر اسلامي ‌‌در منطقه بوديم.
اما اسپانيا مسيحيت را به‌ اين كشور آورد و مردم را با زور وادار به پيروي از‌ اين دين نمود.‌ اين مطلب در كتاب‌هاي تاريخي به ويژه در دايره‌المعارف بريتانيكا ذكر شده است كه اگر استعمار اسپانيا صد سال ديرتر به فيليپين آمده بود، امروز فيليپين نيز مانند‌اندونزي و مالزي و برونئي يك كشور اسلامي ‌‌بود .
در سال 1521 ميلادي ، فرديناند ماژلان دريانورد پرتغالي كه به تابعيت اسپانيا در آمده بود به منظور دور زدن كره زمين و كشف سرزمين‌هاي جديد براي اسپانيا با گذشتن از اقيانوس اطلس و اقيانوس كبير به مجمع‌الجزاير فيليپين رسيد و آن را به نام پادشاه اسپانيا تصرف نمود. جزيره‌اي كه ماژلان روي آن پياده شد ، جزيره سبو نام داشت و وي در‌ اين جزيره مستقر گرديد و چون در آن زمان پذيرش دين مسيحيت به معناي پذيرش حاكميت پادشاه اسپانيا بود، وي شروع به تبليغ دين مسيحيت نمود و توانست رئيس بارانگاي در‌ اين منطقه را مسيحي كند كه به دنبال آن اهالي بارانگاي نيز از او پيروي نمودند.
ماژلان پس از مدتي كه قصد تهاجم و تصرف يكي ديگر از جزاير در همسايگي سبو را داشت با مقاومت مردم روبرو و به دست يك بومي ‌‌مسلمان به نام "لاپو لاپو" كشته شد و همراهان ماژلان به اسپانيا بازگشتند.
با انتشار خبر كشف‌ اين جزاير ثروتمند در شرق دور ، اسپانيا تلاش نمود گروه‌هاي ديگري را به‌ اين منظور اعزام نمايد ولي موفق نشدند تا‌ اين كه پس از گذشت قريب به نيم قرن در سال 1565 ميلادي ، از طرف فيليپ دوم پادشاه وقت اسپانيا، شخصي به نام "ميگل لوپز دو لگاسپي" به همراه سپاه و تجهيزات نيروي دريايي براي تصرف مجدد‌ اين جزاير عازم منطقه شد. لگاسپي همراه با سربازانش وارد جزيره سبو شد و‌ اين مجمع‌الجزاير را به نام فيليپ پادشاه اسپانيا (فيليپين) نام نهاد و اولين مقر دائمي ‌‌اسپانيايي‌ها را در جزيره‌ي سبو در منطقه مركزي‌ اين كشور‌ايجاد نمود.
اگر چه لگاسپي به راحتي وارد جزيره‌ي سبو شد ، ولي براي گسترش متصرفات در ساير جزاير با مقاومت مردم روبرو گرديد. به ويژه در ميان بوميان ساير جزاير، مسلماناني زندگي مي‌كردند كه در مقابل نيروهاي اسپانيا مقاومت مي‌نمودند.
گفتني است زماني كه لگاسپي وارد‌ اين منطقه شد، دين اسلام در ميندانائو در جنوب فيليپين ريشه گرفته بود و سلطان نشين‌هاي اسلامي ‌‌در‌ اين منطقه قدرت و حاكميت را در اختيار داشتند و در جزاير شمالي فيليپين نيز اسلام در حال گسترش بود و در دو جزيره‌ي بزرگ ميندورو و لوزون جوامع اسلامي ‌‌زندگي مي‌كردند كه داراي تشكيلات و سيستم اجتماعي پيشرفته‌اي بودند كه در اولين برخورد نيروهاي لگاسپي با مسلمانان، به رهبري راجا سليمان ، شكست سختي را متحمل شدند و سرانجام لگاسپي با بازسازي نيروهاي خود در سال 1571 مجدداً به مقر راجا سليمان حمله كرد و سرانجام توانست آنان را شكست دهد و در ساير جزاير از آن جايي كه سازمان دهي مسلمانان استحكام نداشت و توانايي مقابله با مهاجمين اسپانيايي را نداشتند. لذا سربازان اسپانيايي به راحتي توانستند غلبه پيدا كنند. البته مقاومت مسلمانان در ميندانائو شديد و اسپانيايي‌ها نتوانستند بر آن‌ها فائق‌ آيند. لازم به ذكر است كه اسپانيايي‌ها، خاطره‌ي حمله اعراب مسلمان به اسپانيا و كينه مسلمانان را در دل داشتند و آنان را (مورو) مي‌ناميدند كه هنوز نيز كلمه مورو به مسلمانان فيليپين اطلاق مي‌گردد.
در آن دوره، ‌ايمان آوردن به دين مسيحيت به معناي پذيرفتن سلطه‌ي اسپانيا محسوب مي‌گرديد. لذا اسپانيايي‌ها به هر جزيره‌اي كه وارد مي‌شدند، ابتدا با سياست نرمش و تبليغ ميسيونري و در صورت اطاعت نكردن با برخورد خشونت بار مردم را به كليساها كشانده و به اطاعت از دين مسيحيت كه به معناي اطاعت از پادشاه اسپانيا بود، وادار مي‌ساختند و بدين ترتيب دين مسيحيت در‌ اين مناطق توسعه يافت. با ‌ايجاد فرمانداري كل اسپانيا در مانيل كه فرماندار آن از طرف پادشاه اسپانيا تعيين و منصوب مي‌گرديد، تمامي ‌‌فرماندهان نظامي ‌‌و استانداران تحت سلطه قرار گرفتند و درآمدهاي مالياتي كه كليسا از كشاورزان و بازرگانان و ديگر اقشار دريافت مي‌كرد، به دربار اسپانيا ارسال مي‌گرديد.
در مدارسي كه تحت نظارت كليسا بود، مطالبي تدريس مي‌شد كه جوانان و مردم را بيشتر تشويق به اطاعت از كليسا و پذيرش حاكميت اسپانيا مي‌كرد.
از ابتداي سال‌هاي 1880به بعد كم‌كم‌، بعضي از فرزندان ثروتمندان فيليپيني براي تحصيل به اروپا و اسپانيا سفر نمودند.‌ اين جوانان در اروپا با مشاهده‌ي تفاوت وضعيت زندگي مردم كشورشان با وضع زندگي مردم اروپا، شگفت زده مي‌شدند و در بازگشت‌ اين وضعيت را براي هموطنان خود بازگو و شروع به تشكيل گروه‌هاي مقاومت برعليه استعمار مي‌كردند. يكي از‌ اين جوانان، دكتر خوزه‌ ريزال بود كه در سال 1892 يك گروه مقاومت بنام (ليگا فيليپينا) تشكيل داد و سرانجام در سال 1896 به اعدام محكوم و توسط اسپانيايي‌ها تيرباران شد.
تيرباران دكتر خوزه ريزال باعث شروع يك سري حركت‌هاي آزادي خواهي در جامعه فيليپين گرديد.
فيليپين در ابتداي قرن بيستم و ورود آمريكايي‌ها
در سال 1898 ميلادي ، آمريكايي‌ها در رقابت با ساير استعمارگران براي بدست آوردن مناطق تحت نفوذ استعماري ، با اسپانيا براي تصرف كوبا وارد جنگ شد و براي ضربه زدن به اسپانيا متوجه فيليپين گرديد.
آمريكا با حمايت از شورشيان و آزاديخواهان فيليپيني و تطميع برخي از رهبران مبارز چون (اميليو آگينالدو) بسياري از شهرهاي جنوب جزيره‌ي لوزون را از كنترل نيروهاي اسپانيايي خارج ساخت و سرانجام مانيل را نيز تسخير نمود و در سال 1899 ميلادي ، اسپانيا مجبور شد كه طي قراردادي در ازاي دريافت 20 ميليون دلار ، فيليپين را به آمريكا واگذار كند.
ميهن پرستان فيليپيني با شنيدن خبر فروش فيليپين به آمريكا ، حيرت زده شدند و آن را عملي غير انساني خوانده و يك سري مبارزات را عليه نيروهاي آمريكايي شروع نمودند. ولي‌ اين مبارزات پس از دو سال به شكست انجاميد و در سال 1902 (آگينالدو) دستگير شد و اگرچه مبارزات آزاديخواهي در‌ اين كشور بطور جسته و گريخته ادامه داشت ، ولي فيليپين تا آغاز جنگ جهاني دوم تحت استعمار و در اشغال آمريكا باقي ماند. البته لازم به ذكر است كه نيروهاي آمريكايي نيز نتوانستند ميندانائو را به تصرف در آورند و مسلمانان ميندانائو همچنان در مقابل نيروهاي اشغال‌گر مقاومت و به مبارزات خود ادامه دادند.
فيليپين در جنگ جهاني دوم و ظهور و سقوط ژاپن در صحنه‌ اين كشور
با شروع جنگ جهاني دوم در اروپا ، در سال 1941 و تهاجمات آلمان به فرانسه و انگليس ، ژاپن نيز به عنوان يكي از متحدين آلمان در منطقه، هندوچين فرانسه (ويتنام ، لائوس و كامبوج فعلي) را مورد تهاجم قرار داد و علي رغم مذاكرات صلح با آمريكا به فيليپين كه در اشغال آمريكا بود، حمله و سربازان آمريكا را شكست داد و آن را تصرف نمود.
در‌ اين جريان بعضي افراد ذي‌نفوذ فيليپين نيز با نيروهاي ژاپني همكاري كردند و با برقراري حكومت نظامي ‌‌، اداره امور سياسي ، اقتصادي‌ اين كشور را در دست گرفتند و پس از مدتي براي جلب نظر مردم و آماده كردن زمينه‌هاي لازم براي توسعه امپراطوري ژاپن در ساير كشورهاي آسياي جنوب شرق درصدد اعطاي استقلال ظاهري به فيليپين برآمدند و در سپتامبر 1943 با جلب حمايت گروهي از رهبران و آزادي خواهان فيليپين ، يك حكومت دست نشانده تحت نام (جمهوري مستقل فيليپين) در‌ اين كشور روي كار آورده شد، ولي در عين حال جنبش‌هاي آزادي خواهانه ، البته نه بسيار قوي و مؤثر بر عليه استعمار ژاپن در فيليپين ادامه داشت.
در اكتبر 1944 ، نيروهاي آمريكا به رياست ژنرال مك آرتور با نيروهاي ژاپن در فيليپين وارد جنگ شدند و پس از چند ماه جنگ ، بالاخره در ماه ژوئيه همان سال نيروهاي ژاپن شكست خورده و فيليپين مجدداً به تصرف نيروهاي آمريكايي در آمد.
آمريكا پس از شكست ژاپن و تصرف مجدد فيليپين ، اعلام داشت كه موضوع اعطاي استقلال به‌ اين كشور در دستور كار قرار دارد و بالاخره در 4 ژوئيه سال 1946 به‌ اين كشور استقلال داد و طي مراسمي ‌‌پرچم آمريكا در‌ اين كشور به پائين كشيده شد و به جاي آن پرچم فيليپين به عنوان يك كشور مستقل بالا رفت و زمينه‌هاي لازم براي انتخاب اولين رئيس جمهور فراهم گرديد.
در سال 1947 آقاي مانوئل روهاس به رياست جمهوري فيليپين انتخاب شد و در زمان وي قرارداد ‌ايجاد پايگاه نظامي ‌‌آمريكا در فيليپين به مدت 99 سال امضا گرديد و آمريكا اجازه يافت پايگاه‌هاي نظامي ‌‌خود را تا سال 2046 ميلادي در‌ اين كشور حفظ نمايد.
البته در سال 1992 با رأي مجلس سناي فيليپين پايگاه‌هاي آمريكا در‌ اين كشور برچيده شد.

___________________________________________________________________________________________________________________

دايره‌العمارف بريتانيكا، 1999، بخش فيليپين ، صفحه 241

دائره‌المعارف مردمان جهان ، تأليف سعيديان، صفحه 507

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
پایگاه اطلاع رسانی آستان مقدس امام خمینی (ره)

تارنمای رسمی دفتر مقام معظم رهبری

ریاست جمهوری اسلامی ایران

تارنمای رسمی سفارت جمهوری اسلامی ایران- مانیل

سیری در ایران

خبرگزاری بین المللی قرآن

ايرانیان خارج از کشور

انتشارات بين المللی الهدی

مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

بنیاد اندیشه اسلامی

موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان

خبرگزاری تقریب

بنیاد سعدی

شبکه مجازی آستان

Philippines Department of Tourism

Philippine eLib
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 3053
بازدید امروز : 67
بازدید این صفحه : 1337008
بازدیدکنندگان آنلاين : 6
زمان بازدید : 1.6094

صفحه اصلی|ايران|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت