سه شنبه ٠٤ مهر ١٣٩٦ فارسي|English
 

صفحه اصلی|ايران|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
حرم مطهر حضرت امام خميني (ره)
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   

معرفی کوتاه هنرمندان ملی فیلیپین

 

 عنوان هنرمند ملی بزرگترین نشان افتخار هنری است و‎ ‎به هنرمندی اعطاء می شود که ‏ضمن داشتن ملیت فیلیپینی بیشترین سهم را، در ارتقاء هنر و غنی سازی میراث فرهنگی ‏فیلیپین داشته باشد. زمینه های هنری عبارتند از: نقاشی، مجمسه سازی، رقص های ملی و ‏سنتی، ادبیات، شعر، موسیقی، معماری، تئاتر، سینما و هنرهای دیداری.‏
 اعطای این جایزه بنا بر فرمان شماره 1001 مورخ 27 آوریل 1972 به وسیله ریاست ‏جمهور وقت مورد تصویب قرار گرفت. در زیر برنامه و نوع کار هنری و خلاصه ای از ‏اقدامات سی و شش نفر از هنرمندانی که مفتخر به دریافت این جایزه شده اند، ارایه گریده و ‏گفتنی است که اکثر قریب به اتفاق این هنرمندان با سفرهای خارج از کشور و ارایه کارهای ‏خود از طریق مجامع هنری منطقه ای- قاره ای و بعضاً جهانی، شناخته شده اند که گزارش ‏یادشده در متن اصلی گزارش هنرمندان ملی همراه با برخی از آثار آنها آمده است. تعدادی ‏از این هنرمندان چند سال پس از مرگ به این عنوان مفتخر شده اند. ‏
‏1- آقای ناپولیون آبوه وا- تندیس ساز‏‎    ‎
 وی ملقب به پدر تندیس سازی نوین فیلیپین است. او در سال 1976 میلادی مفتخر به ‏دریافت این عنوان شد. نخست تندیس هایش را با الهام از سبک کلاسیک تندیس سازی یونان ‏می ساخت و بعدها سبک تندیس سازی نوین را ارایه نمود که بیشتر ملهم از استادان ‏آمریکائی است. ‏
 وی در آغاز تندیس هایش را تماماً با کمک دست می ساخت و سپس از دستگاه ارّه تراش و ‏غیره استفاده می کرد. نفوذ دین، ادبیات و موسیقی در تندیس سازی وی را بسیار مشهور ‏کرد و مهارت او در به کارگیری انواع مصالح (به ویژه سنگ مرمر) و تلاش خستگی ‏ناپذیر این هنرمند در کار هنریش او را زبانزد خاص و عام کرد. وی تحصیلات عالی خود ‏را در رشته هنرهای زیبا در میشیگان آمریکا به پایان رسانید. ‏
‏2- آقای فرناندو آمورسولو- نقاش‏
 این هنرمند ملقب به "پیر هنر فیلیپین" است. آقای فابین دلاروسا یکی از معلمان نقاشی دوران ‏کودکی این هنرمند، که در ضمن پسر عموی مادری او نیز محسوب می شد. نفوذ بالایی را ‏در انگیزه روی آوری او به نقاشی داشت و هنوز سال سوم مدرسه هنری را تمام نکرده بود ‏که در اثر نبوغ درخشانی که در او دیده شد در جُرگه نقاشان معروف فیلیپینی در آمد. وی ‏دانش آموخته ی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه دولتی فیلیپین است. سفرهای خارجی او به ‏ویژه به اروپا تجربیات ارزنده ای را برای او به ارمغان آورد. مهارت در نقاشی سیاه قلم، ‏رنگ و روغن به ویژه ترکیب انواع رنگ ها از نکات برجسته کار هنری اوست. ‏
‏3- آقای پابلو آنتونیو- معمار(آرشیتکت) ‏
 نامبرده از پیشروان معماری نوین فیلیپین محسوب می شود که به مرد تجدید حیات معماری ‏فیلیپین معروف است. گفته می شود که این هنرمند در خلق طرح های معماری از حواس ‏پنجگانه خود استفاده می کرد و شگفتی   می آفرید، چهره خیابان ها و شهرهای بزرگ ‏فیلیپین با طرح های معماری او تغییر یافت. ‏
 استحکام ساختمانهایی که به وسیله وی حتی پیش از جنگ دوم جهانی ساخته شده مورد نظر ‏همگان است. او تحصیلات عالی خود را در دانشگاه ماپوآی فیلیپین به اتمام رسانید. طرح ‏ساختمانهایی مانند موزه ملی فیلیپین و بسیاری از ساختمانهای بزرگ دولتی شهرتی فراوان ‏برای او به ارمغان آورد. وی در دانشگاه سانتاتوماس مدتی نیز به تدریس معماری پرداخت. ‏هماهنگی های طرح او با طبیعت اطراف آن از نکات برجسته کارهای هنری اوست. وی از ‏جمله چهار معماری است که از سوی نشریه(هو ایز هو) هنگ کنگ، لقب معمار نسل ها را ‏دریافت کرد. ‏
‏4- خانم فرانسیسکا ریس اکینو(از پیشروان تنظیم رقص های ملی و سنتی)‏
 او ملقب به مادر و منجی رقص های محلی و سنتی فیلیپین است. دانش آموخته ی دانشگاه یو. ‏پی. و استاد این دانشگاه بود که به رغم مشکلات مالی با هر وسیله ممکن به نقاط مختلف ‏فیلیپین به منظور جمع آوری و یادداشت برداری در خصوص رقص های محلی و سنتی سفر ‏کرد و همواره مدافع فرهنگ بومی در مقابل فرهنگ وارداتی غرب بود. پایان نامه تحصیلی ‏او به عنوان کتاب مرجع مورد استفاده پژوهشگرانی است که مایل به تحقیق در مورد انواع ‏رقص ها و آداب و سنن مربوط به آنها هستند. ریشه یابی رقص های قبایل مختلف فیلیپین از ‏جمله مسلمانان از کارهای برجسته اوست.‏
‏5- آقای فرانسیسکو آرسه لینا- ادیب‏
 از نویسندگان برجسته فیلیپین است که زبان انگلیسی را از کودکی آموخت و نویسندگی را از ‏دوران دبستان آغاز کرد و هنگامی که به تحصیلات عالی رسید، عضو بسیاری از انجمن ها ‏و شوراهای وابسته به نویسندگان بود. داستان های کوتاه، اشعار و مقالات ادبی این نویسنده، ‏نشان دهنده ذوق هنری و ادبی اوست.‏
‏6- آقای لامبرتو آوه لینا- هنرمند تئاتر و سینما
 ملقب به "جوان شگفتی آفرین سینمای فیلیپین" است. انگیزه هنری این هنرمند با تماشای ‏نمایشنامه مکبث اثر شکسپیر در 8 سالگی در او قوت گرفت. او در زمانی که کلیسا مخالف ‏سرسخت ظهور همزمان دختر و پسر در صحنه بازی تئاتر بود، در زمان مورد نیاز نقش ‏دختران و زنان را همراه با تقلید حرکات و لحن کلام با مهارت کامل بازی می کرد. در ‏حالی که به عنوان یک مرد هنرپیشه نیز از قدرت و قوت بالایی برخوردار بود. مهارت در ‏به کار گیری نور و صدا در صحنه های هنری از دیگر ویژگی های برجسته این هنرمند ‏است. او از گویندگان خوب رادیو نیز به حساب می آمد. تبحّر او در زیبا نویسی- بحث کلام ‏و منطق و تدریس او در رشته های مربوطه در دانشگاه معروف آته نیو نیز از دیگر ویژگی ‏های کاری اوست. تلاش های پیگیر او و همسر هنرمندش در تأسیس انجمن های هنری و ‏گرد هم آوری هنرمندان برجسته خود از خدمات ارزنده وی به عالم هنر فیلیپین است. ‏
‏7- آقای لینو بروکا- فیلم ساز- کارگردان وهنرمند هنرهای رسانه ای
 از سینماگرانی بود، که نام سینمای فیلیپین را به مجامع بزرگ جهانی مانند جشنواره کان ‏کشید. این فیلم ساز بزرگ در باره ی خود می گوید: "دوران کودکی ام در شش سالگی یعنی ‏زمانی که پدرم درگذشت به پایان رسید، زیرا دربدری هایم آغاز شد". او کودکی یتیم بود، که ‏از فقر خود را به قله افتخار سینما رسانید. از ویژگی های بسیار برجسته این هنرمند اهمیتی ‏بود که در مقایسه با دیگر همکاران به مخاطبان خود (تماشاگران) می داد و بنابراین ‏هنرمندی مردمی محسوب می شد. او در درس نیز موفق و از دانشجویانی بود که فرصت ‏مطالعاتی دانشگاه فیلیپین را دریافت کرد. تبحّر وی در هنرهای دراماتیک بر کسی پوشیده ‏نیست. وی از بنیان گذاران انجمن آموزش تئاتر فیلیپین(پِتا) بود. افکار آزادی‎ ‎خواهانه و ‏اعتراضاتی که به دولت می کرد، موجب زندانی شدن او گردید، ولی این امر هر گز او را ‏از مبارزه با دیکتاتور وقت(فردیناند مارکوس) باز نداشت و فیلم هایش با موضوع آزادی او ‏را به جشنواره بین المللی کان کشید. طرفداری او از مردم فقیر و مستضعف یاد و خاطره ‏اش را همواره زنده نگاشته است. شرکت توده عظیمی از مردم در مراسم خاکسپاری این ‏هنرمند که در حادثه رانندگی جان باخت از دیگر وقایع فراموش نشدنی سالهای اخیر فیلیپین ‏است. ‏
‏8- آقای آنتونیو بوه نا ونتورا- موسیقیدان‏
 از هنرمندانی است که به مدت هفت دهه در صحنه موسیقی فیلیپین درخشید. صاحبنظران او ‏را پُلی، بین موسیقی کهن و موسیقی جدید فیلیپین می نامند. تولد او در خانواده ای بود که به ‏خانواده هنرهای زیبا مشهور بودند، او موسیقی را قبل از بازیهای کودکانه آغاز کرد، دانش ‏آموخته ی دانشگاه های فیلیپین، سانتاتوماس و شرق، سرپرستی گروه سمفونی، گروه ‏موسیقی شهربانی آن زمان فیلیپین را نیز بر عهده داشت. او شاگرادن شایسته ای را تربیت ‏کرد و همسرش نیز از مدرسین ویولون در دانشگاه فیلیپین بود.‏
‏9- آقای لی وی سه له ریو- ادیب و موسیقیدان ‏
 او از پرکارترین ادبا و موسیقیدانان فیلیپین است که مجموعه کارهای ادبی و هنری وی به ‏چهار هزار مورد می رسد. سرعت خارق العاده اش، در سرودن اشعار برای آهنگ ها که ‏بعضاً با تنظیم آن 20 دقیقه طول می کشید، معروف است به طوری که مشهور بود ‏موسیقیدانان موسیقی های خود را نزد او می بردند و با اتمام احوالپرسی آن را کامل شده ‏دریافت می کردند و زمانی جوانترین عضو اُرکستر سمفونی فیلیپین بود. او علاوه بر ‏موسیقی، فکاهی نویس برجسته نیز بود و از شوخی و طنز در سخنرانی هایش به کرَات ‏استفاده می کرد و در گذاشتن اشعار فیلیپینی، بر روی موسیقی پاپ غربی نیز تبحّر کامل ‏داشت. ‏
‏10- خانم اتانک دلاراما- هنرمند تئاتر و موسیقی ‏
 او که به ستاره ای برای هنر امروز و آینده ملقب بود صدای بسیار دلنشینی داشت "یتیم شدن ‏در دوران کودکی و سرپرستی اش به وسیله یکی از موسیقیدانان از مواردی است که استعداد ‏او را در موسیقی شکوفا کرد و سپس آشنایی او با یک موسیقدان ایتالیایی کار را کامل نمود. ‏او از افراد خیری بود که معمولاً برای افراد بی سرپرست و افراد نیازمند از طریق کنسرت ‏هایش کمک جمع آوری می کرد. صاحب نظران او را از جمله افرادی می دانند که باعث ‏بازگشت فیلیپنی ها به موسیقی اصیل خود در سالهای 1970 تا 1980 میلادی شدند.‏
‏11- آقای فیلیپ پادیلیا دله یون – موسیقیدان‏

 شهرت او در شمار موسیقی ها و قطعات مشهوری است که ساخت، و در آنها همواره تأکید ‏بر تجربه های تاریخی و شکوه ملت فیلیپین داشت. او  به بزرگترین موسیقیدان و سازنده ‏آهنگ بعد از دوران جنگ دوم جهانی معروف است. تسلط گسترده او بر انواع آلات موسیقی ‏در مقایسه با دیگران از ویژگی های دیگر این هنرمند است و در ساختن موسیقی ها به ویژه ‏سرودهای کودکان تبحّر داشت و از موسیقیدانانی است که قطعات انقلابی را برای تهییج ملت ‏فیلیپین در آزادی خواهی ساخت و تا زمان حاضر نیز به عنوان موفق ترین سازنده موسیقی ‏اُپر ای فیلیپین محسوب می شود. ‏
‏12- آقای هراردو ده لیون - هنرپیشه سینما ‏

 او در خانواده ای هنر پرور به دنیا آمد و نزدیک به چهل سال در صحنه سینمای فیلیپین ‏درخشید. پدرش بزرگترین مشوق او در امور هنری بود. هر گاه در دوران کودکی، گُم می ‏شد، خانواده اش می دانستند که او در یکی از سینما های آن زمان فیلیپین پس از پایان فیلم به ‏خواب رفته است. نخست با پیانو آشنا شد و همین امر به او امکان داد برای سینمای صامت ‏آن زمان آهنگ های محدودی را بسازد، سپس به حرفه بازیگری و ساخت فیلم پرداخت و ‏فیلم ها یکی پس از دیگری برای او شهرت وموفقیت به ارمغان آورد. او همواره عقیده ‏داشت، از طریق سینما می توان بر کلیه امور از قبیل اقتصاد، مصرف گرایی، انتخابات و ‏سیاست اثر گذاشت و همواره خواهان دریافت یارانه از دولت بود و عقیده داشت که دولت ‏باید برای نمایش فیلم های برگزیده فیلیپین به صورت رایگان در خارج از کشور اقدام نماید، ‏تا فیلیپین را بهتر به جهانیان بشناساند.‏
‏13- آقای ویکتوریو ادادس- نقاش‏

او مشهور به پدر نقاشی نوین فیلیپین است و روی آوری به فرهنگ نوین نقاشی را نوعی ‏ابتکار می دانست. تحصیلات عالی خود را در آمریکا نخست با رشته معماری آغاز نمود و ‏سپس به رشته هنرهای زیبا روی آورد و به طور معمول خطوط چهره انسانها را برجسته ‏می کشید و معمولاً از رنگ های تیره برای نقاشی هایش استفاده می کرد. با نگاهی به دهه ‏‏1920 تا آغاز جنگ دوم جهانی به این تحلیل می رسیم که هنر فیلیپین، هنری محافظه کارانه ‏و کم تحرک بود، بنابراین ظهور نقاشانی مانند او که سعی در تحرک بخشیدن به هنر نقاشی ‏نمودند، تحولی در این زمینه بود. ‏
او همواره در کارخود به دنبال به تصویر گری چیزهایی بود، که به نظر او در هنر دیده ‏نمی شود. مدتی را به تدریس در دانشگاه سانتاتوماس گذراند. به نظر آگاهان، کارهای او ‏تأثیر زیادی را در نسل جوان و هنرمند فیلیپین گذاشت.‏
‏14- آقای کارلوس فرانسیسکو(هنرهای دیداری، نقاشی)‏

او در شهرکی به دنیا آمد و یکی از هفت دانش آموز پسری بود که از آن شهرک عازم ‏مدرسه شد و در نهایت تحصیلات عالی خود را در دانشگاه فیلیپین(یو. پی.) آغاز کرد. او را ‏نیز می توان یکی از هنرمندانی دانست که سبکی نوین را در صحنه هنرهای فیلیپین به وجود ‏آرود. سبکی که همواره در نقاشی هایش از آن پیروی می کرد و بنابراین یکی از پیشروان ‏هنر نوین فیلیپین شناخته شده است و این در حالی است که هنر سنتی فیلیپین را نیز در نظر ‏داشت. تحقیقات علمی و یادداشت های هنری او در زمینه های مختلف حائز اهمیت است. از ‏ویژگی های برجسته کار هنری او داشتن سبک ویژه خود برای نقاشی های دیواری است. ‏
‏15- خانم هوویت تو فوئن تس - موسیقیدان‏

سال 1925 میلادی سال آغاز موفقیت هوویت توی جوان بود. تولد او در سال 1895 ‏میلادی یعنی 112 سال قبل رخ داد. نواختن پیانو را از پنج سالگی آغاز کرد در همان ‏دوران زیر نظر یکی از خوانندگان معروف ایتالیا تمرین آواز را آغاز نمود و در سال ‏‏1917 خود نیز به تعلیم روی آورد و در دانشگاه یو. پی. به تدریس پرداخت و به تدریج با ‏اجرای برنامه های مختلف شهرت یافت. او از جمله کسانی است که دارای نشان افتخار ‏هنری از اسپانیاست، زیرا قادر به اجرای خوب آهنگ های اسپانیایی، ایتالیایی، انگلیسی و ‏فیلیپینی بود و در اجرای اُپرا نیز مهارت داشت. او برای تأسیس یا فعال کردن انجمن های ‏مختلف هنری همت گماشت و تلاش های ویژه او در اعطای فرصت های مطالعاتی به علاقه ‏مندان موسیقی از کارها و خدمات ارزنده او در گسترش فرهنگ موسیقی است. او در عین ‏حال فردی خیّر و انسان دوست بود و از کمک به دیگران دریغ نمی کرد. ‏
‏16- آقای اِن. وی. اِم. گونزالس- ادیب‏

اگر چه سالها در خارج از کشور و در آمریکا زندگی کرد، امّا ملیت خویش را عوض نکرد ‏و همواره فیلیپینی باقی ماند و سرانجام نیز به وطن خویش بازگشت. اگر چه دارای استعداد ‏بالایی بود، امّا هر گز تحصیلات دانشگاهی خود را تمام نکرد و همین امر داستان زندگی او ‏را پیچیده تر نمود، زیرا نویسنده ای زبردست و توانا بود و همواره تأکید داشت که ‏‏"نویسندگی به او لذت می بخشید". توانایی او در نوشتن داستان و در عین حال داستانهای ‏کوتاه به ویژه برای کودکان بر کسی پوشیده نیست. همین اقدامات به اضافه استعداد درخشانی ‏که در امور ادبی داشت سبب شد تا دانشگاه یو. پی. به او دکترای افتخاری ادبیات اعطا ‏نماید. نوشته هایش به شیوایی و روشنی شهرت دارد و همین نوشته های شیوا و رسا بود، که ‏او را مفتخر به دریافت عنوان هنرمند ملی کرد. برخی او را معلم نویسندگان فیلیپینی، بعد از ‏خود می نامند. ‏
‏17- خانم لئونور اروسا گوگین گو- رقص‏

 گفته می شود که بسیاری از مراسم موجود در رقص های سنتی فیلیپین ملهم از کلیسا و ‏مراسم مذهبی است و این هنرمند نیز از افرادی است که کارهای زیادی را در زمینه    ‏رقص های ملی و سنتی انجام داد. رقص باله تنظیمی خود را از رقص جنگ قبیله ‏ایگورت(قبایل باستانی فیلیپین) و باله عشق را از رقص عشق طوایف مورو(از طوایف ‏مسلمان) گرفت و از دیگر رقص های موجود نیز به نحو احسن استفاده کرد. در برخی از ‏رقص هایی که به وسیله او تنظیم شده، آثاری از رقص سمای دراویش نیز دیده می شود. ‏
لذا به این ترتیب هنر رقص های خود را به اوج رسانید. مطالعه فرهنگ فیلیپین نشان می ‏دهد، از زمانی که کارهای فرهنگی به صورت امروزی دنبال شده است انواع رقص ها در ‏مقایسه با دیگر کارهای هنری از قیبل موسیقی، نقاشی، رنگ آمیزی، مجسمه سازی، ادبیات ‏و ... با شتاب بیشتری حرکت کرده است. مساله دیگر اینکه باله هایی که به وسیله این خانم ‏هنرمند به وجود آمد. به رغم داشتن ریشه خارجی به صورت شگفت آوری فیلیپین شده است. ‏از آنجائیکه این خانم هنرمند در زمان جوانی، خود عضو گروه های مختلف رقص بود، ‏بنابراین در کارهای او تجربیات علمی به خوبی مشهود است.‏

‏ ‏
‏18- آقای ویلفر دو گوه ره رو- تئاتر‏
‏ ‏
 این هنرمند در عالم هنر فیلیپین یکی دیگر از پیشروان تئاتر فیلیپین محسوب می شود. او از ‏جمله هنرمندانی است، که برای رسیدن به قله های هنر مشکلات زیادی را تحمل کرد و شاید ‏از نظر دوره طولانی تحمل مشکلات در نوع خود بی نظیر باشد. صاحبنظران او را یکی از ‏شهاب های روشن آسمان هنر فیلیپین در دوران تاریک هنر این کشور نام نهاده اند. کارهای ‏او به طور معمول تئاترهای انتقادی و معرّف موضوعات واقعی اجتماعی دوران اوست و ‏بیشتر رفتارهای اجتماعی و افراد عادی اجتماع، را شامل می شود. نمایشنامه های او به ‏صورتی است که به درد اجرا می خورد و دارای سبک های سنگین ادبی و کتابی نیست به ‏طوریکه حتی امروزه در برخی از دبستانها، دبیرستانها و مراکز تعلیم هنر به عنوان ‏نمایشنامه های آموزشی به کار میرود، چون از سادگی و شیوایی خاصی برخوردارند. تعداد ‏نمایشنامه هایی که به وسیله او نوشته یا کارگردانی شده، بالغ بر یک صد مورد است. او در ‏کارگردانی نیز مهارت خاصی داشته و نزدیک به 16 سال مدیریت باشگاه در اماتیک ‏دانشگاه یو. پی. را بر عهده داشت.‏
‏19- آقای آمادا هرنانددر- ادیب‏

 از شخصیت های برجسته ادبیات فیلیپین است که بعد از جنگ جهانی دوم درخشید. اولین ‏رمان خود را هنگامی نوشت که زندانی سیاسی بود، در آن زمان مشکلات اجتماعی- سیاسی ‏را به روشنی مورد بحث قرار داد. این رمان اجتماعی سیاسی به عنوان نخستین رمان تاریخ ‏معاصر فیلیپین محسوب می شود. رمان وی شباهت هایی به نوشته های هوزه ریزال قهرمان ‏ملی این کشور دارد. دوران فعالیت های هنری وی در ادبیات تقریباً سه نسل فیلیپین را شامل ‏می شود. او که در سال 1903 میلادی‏‎ ‎متولد شد. دارای احساس ملی گرایی خاصی بود. ‏نوشته های او طی سالهای 1926 تا 1932 میلادی را می توان وقایع نگار آن سالها نامید. ‏در سرودن شعر تبحر داشت و یکی از اشعارش به نام "فیلیپین" برنده جایزه ادبیات ‏کشورهای مشترک المنافع آن زمان آمریکا شد. برخی از شعرا‎ ‎و نویسندگان او را شاعر قلب ‏ها نامیده اند. او که دارای عقاید سیاسی قوی بود، در سالهای اشغال فیلیپین به وسیله      ‏ژاپنی ها به جای تسلیم به کشور مهاجم به مناطق کوهستانی گریخت و مبارزه خود را علیه ‏آنها دنیال کرد و پس از اشغال فیلیپین به وسیله آمریکایی ها و شکست ژاپن در نخستین دوره ‏انتخابات پس از جنگ دوم جهانی به عنوان عضو شورای شهر با اراء بالایی انتخاب شد. او ‏در کار روزنامه نگاری نیز متبحر بود و سخنران زبردستی نیز به حساب می آمد. تلاش و ‏پیگیری های او در سازمان دهی کارگران، کشاورزان احقاق حقوق آنان اکثراً به بازداشت و ‏زندانی شدن او انجامید. بسیاری از اشعار خوب این هنرمند در زندان سروده شده است. ‏
‏20- آقای نیک هوا کوئین- ادیب‏

 معروف است که از مشکلات این ادیب این بود که بیشتر می خواست گوش کند، تا اینکه ‏حرف بزند و بیشتر مایل بود بنویسد تا در باره ی او نوشته شود. او را می توان یکی از ‏بزرگان ادبیات فیلیپین نامید و فردی بود که از شلوغی و همهمه جمعیت درمراسم مربوط به ‏نویسندگان و روزنامه نگاران دوری می کرد. هفده ساله بود که نخستین کار مطبوعاتی او ‏در نشریه "تریبونو" آن زمان منتشر شد که از نشریات طراز اول فیلیپین در دوره قبل از ‏جنگ دوم جهانی محسوب می شود. وی در عین حال شاعر هم بود و اشعارش از شهرت و ‏محبوبیت برخوردار است. این نویسنده و ادیب نیز که جوایز زیادی را به خاطر کارهای ‏ادبی، اشعار و داستانهای کوتاهش از مجامع، سازمان ها و دانشگاههای مختلف دریافت ‏نمود. وی عاشق خواندن کتاب بود و از هر فرصتی برای به دست آوردن کتاب استفاده    ‏می کرد و مدتی را نیز به عنوان مُبلّغ مذهبی و زیر نظر دومینیکن ها کار نمود. توجه ویژه ‏او به مطبوعات توأم با تجربه بالای ادبی، او را به یکی از بزرگترین روزنامه نگاران ‏عصر خویش تبدیل کرد. اونه تنها یک روزنامه نگار بلکه یک روانشناس بود و مخاطبین ‏خود را به خوبی می شناخت.‏
‏21- خانم لوکره شاه کاسیلاک- موسیقیدان‏

 او به (تیتا کی. اِم. جی.) خواهر پادشاه(منظور پادشاه زن) در موسیقی شهرت دارد. خانم ‏دکتر کاسیلاک به عنوان رئیس مرکز فرهنگی فیلیپین، خدمات شایسته ای را به موسیقی این ‏کشور نمود. این بانوی هنرمند که خود همیشه سعی در بالا نگاه داشتن سطح جوایز فرهنگی ‏فیلیپین داشت، شاید نمی دانست که زمانی خود صاحب بزرگترین عنوان در هنر یعنی لقب ‏هنرمند ملی می شود. امروزه خانم دکتر کاسیلاک که دارای سه درجه دکترای افتخاری است ‏و عنوان هنرمند ملی را دارد به عنوان یکی از منتخبین زنان شایسته اجتماع فیلیپین است که ‏مورد احترام بسیاری از جوامع علمی از جمله دانشگاه هاست. او در سال 1918 میلادی در ‏یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. بنابراین دارای تربیت خاصی بود، فردی با استعداد بود، که ‏دوره دبستان و دبیرستان را با رتبه اول گذراند. مادرش معلم ویولون بود و به این ترتیب از ‏دوران کودکی با موسیقی آشنا شد و در نواختن ویولون و پیانو تبحّریافت و سپس به تدریس ‏پیانو و نظریه های موسیقی دانشگاه فیلیپین (یو. پی.) پرداخت. نامبرده از افرادی بود که در ‏ساخت دانشکده موسیقی و هنرهای زیبا کمک شایانی کرد. اوآهنگ های خوبی ساختن بنای ‏و همواره مشوق کسانی بود که مایل به یادگیری موسیقی بودند.‏


‏22- آقای سزار لگاسپی- هنرهای دیداری ‏‎-‎‏ نقاشی‏

 او از هنرمندانی بود که در زمینه غنی سازی موسیقی جدید خدمات ارزنده ای را به هنر ‏فیلیپین نموده است واز پیشروان هنر نوین در فیلیپین محسوب می شود. کارهای هنری او ‏بازتابی از شرایط هنری اوست، او از نقاشانی است که از سبک نئور آلیست استفاده کرده ‏است. وی وگروهی دیگر از نقاشان فیلیپین از سبک کوبیسم در نقاشی نیز استفاده می کردند. ‏در نقاشی هایش موضوع انسان و شرایطی که انسان در آن به سر می برد مشهود است.‏
‏23- آقای لئوندرو لوک سین- معمار(آشیتکت)‏

 او به فردی شهرت دارد که بزرگتر از یکآرشیتکت است و همواره کار او با هنر عجین بوده ‏وموسیقی را نیز در حد یک موسیقیدان می دانست. سبک کار او در زمینه آرشیتکت سبکی ‏نوین است، امّا در عین حال با نوعی مدرنیست رومانتیک و تصورات ذهنی و هماهنگی با ‏طبیعت، عجین است. ‏
آقای لوک سین عقیده داشت که‎ ‎ساختمان همچون یک تندیس است که باید در آن، جان و ‏احساس دیده می شود. این امر به ویژه در راهروهای مرکز فرهنگی فیلیپین و مرکز ‏کنوانسیون بین المللی فیلیپین دیده می شود. بنابراین طرح های او نه تنها در طراحی دارای ‏سبک نوین و برجسته است بلکه نوعی سفر به دنیای خاطره هاست.‏
‏24- آقای آرتور لوز‏‎-‎‏ هنرهای دیداری- نقاسی‏

او بی تردید یکی از هنرمندان بزرگی است که در آن زمان فیلیپین یعنی 50 سال گذشته ‏ظهور کرد. وی در هفده سالگی شیفته هنر شد و بدون داشتن سابقه آموزش قبلی شروع به ‏نقاشی چهره ها کرد و اولین بار چهره مادرش را به تصویر کشید، سپس تصمیم گرفت به ‏صحنه هنر وارد شود و درس های زیادی را از آقای امورسولو نقاش معروف گرفت و در ‏دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه سانتاتوماس شروع به تحصیل کرد و سپس تحصیلات عالی ‏خود را در رشته نقاشی در آمریکا به پایان رساند. او مدتها در فرانسه و اسپانیا اقامت کرد ‏که اقامت او به تجربه او افزود. وی بنا به دعوت وزارت خارجه آمریکا مدتی را نیز در ‏آمریکا گذراند و از بسیاری از موزه های آمریکا بازدید کرد، او در بسیاری از انجمن های ‏هنری فیلیپین عضو بود و همواره درخشید.‏
‏25- هوزه ماسه دا- مسیقی دان‏
‏ ‏
 دکتر هوزه ماسه دا موسیقی دان بزرگ آهنگ های سنتی، آهنگساز، نوازنده پیانو و مدرس ‏موسیقی است، او در سال 1917 در مانیل بدنیا آمد و مانند تعدادی دیگر در توسعه موسیقی ‏بعد از جنگ جهانی دوم نقش بزرگی را در فیلیپین ایفا کرد. وی فردی بسیار فعال در زمینه ‏های مختلفی از جمله تحقیق و تدریس در زمینه موسیقی، آهنگ سازی ومجری آهنگ ها ‏بود. وی همواره توجه خاصی به موسیقی های بومی و اقلیت های طایفه ای فیلیپین نشان می ‏داد و رساله دکترای خود را در ماکیندانائو نوشت و مطالعات وسیعی را درمیان طوایف ‏کورده لیا انجام داد. ‏
‏26- آقای ویسنته مانان سالا- هنرهای دیداری نقاشی‏

 او نقاشی را با رسم اشکالی از حشرات، سنجاقک، پروانه و غیره آغاز کرد و سپس به رسم ‏شکل های دیگر پرداخت و گاهی با دوستان خود مسابقات دوستانه ای در زمینه نقاشی انجام ‏می داد، که همواره برنده بود. نقاشی برای این نقاش معنایی بیش از یک تصویر داشت. او ‏زمانی که در اثر اختلافات با خانواده از خانه گریخت، تخته نقاشی و رنگهایش را با خود ‏برد و سرانجام در سال 1930 میلادی در دانشکده هنرهای زیبای فیلیپین تحصیلاتش را به ‏پایان رساند. سبک نقاشی های او معمولاً واقع گراست. گفته میشود که او بر چگونگی‎ ‎نقاشی ‏آگاهی خاص داشت و همین امر از عوامل موفقیت او محسوب می شود.‏‎ ‎
‏27- آقای آنتونیو مولینا- موسیقیدان‏
 او مشهور به پلی برای اتصال با موسیقی گذشته فیلیپین است و یکی از سه موسیقیدان ‏بزرگی است که همراه دو نفر دیگر یعنی آقای نیکانور آبه لاردو و آقای فرانسیسکو ‏سانچیاگو موسیقی سنتی را به قلمرویی بالاتر از موسیقی سنتی بردند. وی در جوانی به ‏خواست پدرش رشته حقوق خواند، امّا سرنوشت، اورا موسیقیدانی بزرگ تبدیل کرد و زمانی ‏به سمت سرپرست آهنگ سازان انتخاب و سرانجام به عنوان هنرمند ملی متخر شد. ایشان ‏یکی از سازمان دهندگان گروه 22 نفره موسیقی بود که ازی سوی افراد خیّر وسایل کامل ‏موسیقی را دریافت کردند. او که در خانواده ای آشنا به موسیقی به دنیا آمده بود، همواره ‏خانواده اش را بزرگترین مشوّق می دانست و در سازماندهی گروههای موسیقی کُرِ نیز فعال ‏و مجرّب بود. ‏
‏28- آقای هوان ناکپیل- معمار(آرشیتک)‏
 او نیز از پیشروان هنر معماری در فیلیپین است و از افرادی است که در شکل دهی فعلی ‏بناهای فیلیپین نقش بالایی داشته است. زمان تولد آقای ناکپیل 1899میلادی همزمان با‎ ‎جنبش ‏های تاریخی ملی گرایی فیلیپین بر علیه اسپانیائیهاست. پدر او یک موسیقیدان بود، امّا وی به ‏رغم آموزش پیانو به معماری روی آورد. هفت ساله بود که نخستین جایزه یک جایزه نقره ‏بود را به خاطر طرح خود دریافت کرد این و انگیزه بالایی را در او ایجاد کرد. او کشیدن ‏طرح، رنگ آمیزی و هنرهای تزیینی را نزد آقایان فابیان دلاروسا و فرناندو آمورولو ‏آموخت و این استادان هنر در زندگی او اثرات عمیقی گذاشتند. سال دوم دانشگاه یو. پی. بود ‏که این دانشگاه را به قصد آمریکا ترک کرد و تحصیلات خود را در رشته مهندسی راه و ‏ساختمان در آمریکا به پایان رساند. سی سالۀ بود که شرکت معماری او، به عنوان شرکت ‏سال برگزیده شد. وی عضو سازمانها و گروههای مختلف معماری در فیلیپین بود.‏
‏29- آقای هرناندو اوکامپو- هنرهای دیداری، نقاشی‏
 این هنرمند در سال 1911 میلادی متولد شد و در سال 1978 وفات یافت. او در عالم هنر ‏یکی از سه هنرمند، بعد از جنگ دوم جهانی محسوب می شود، که به عنوان نقاشان سبک ‏نئور آلیست قلمداد می شدند و در سالهای 1981 و 1990 به عنوان هنرمند ملی ملقّب ‏گردید. وی سرپرست گروهی بود که خدمات بسیار ارزنده ای را به جنبش هنرمندان فیلیپین ‏نمود و چند سال بعد از مرگش لقب هنرمند را کسب کرد. سبک هنری نوین او آنقدر تندگرا ‏بود که قابل مقابله کردن نبود، البته، دقت در کارهای اونشان دهنده ضدیّت کمتری با رسوم ‏دوران اوست، امّا به هر حال این یک برداشت عمومی در باره ی اوست. بسیاری از ‏صاحبنظران، وی را به خاطر موج هایی می شناسند که در هنر نقاشی ایجاد است. ‏
‏30- اقای کالوس کرینو- ادبیات باستان ‏
 این هنرمند از کسانی است که نخستین زندگینامه زندگی دکتر هوزه ریزال قهرمان ملی ‏فیلیپین را به رشته تحریر در آورد. کتاب معروف او با عنوان "مالائیهای بزرگ" یک سال ‏قبل از آغاز جنگ دوم جهانی منتشر شد. ‏
 او دارای صفات مشترکی با دکتر هوزه ریزال بود، هر دو افراد مقاوم و در زمینه حقوق ‏انسانی فعال بودند. دکتر ریزال دانش آموخته دانشگاه بود و همه او را می شناسند، امّا در ‏مورد آقای کارلوس کرینو متأسفانه نسل نو او را نمی شناسد، به دلیل اینکه در مطبوعات ‏جدید ندارد. او کارهای بزرگی در زمینه ادبیات فیلیپین کرده است.‏
‏ ‏
‏31- آقای کارلوس رمولو- ادیب سیاستمدار‏
 در مورد این هنرمند و سیاستمدار که نزدیک 50سال از عمر خود را در راه خدمات ‏عمومی، تدریس، امور نظامی، ریاست دانشگاه، روزنامه نگاری و دیپلمات صرف کرد، می ‏توان اذعان نمود، که زندگی پر از حادثه و فراز و نشیبی را طی نمود. او نخستین      ‏داستان های خود را زمانی به رشته تحریر درآورد که در دبیرستان تحصیل می کرد و ‏سرانجام با نویسندگی به پایان رسانید. نشریه خانه آزادی نیویورک در مقاله ای با عنوان 40 ‏سال سرباز جهان سوم در سازمان ملل که مصادف با سال مرگش یعنی 1985 میلادی ‏منتشر شد، مطالبی را در تقدیر آز آقای رمولو نوشت. او تا زمان مرگ در خدمت کلیه ‏رؤسای جمهور فیلیپین بود. زندگی دیپلماتیکی خود را با سمت نخستین رئیس آسیایی شورای ‏امنیت، سازمان ملل متحد آغاز و سپس با عنوان سفیر فیلیپین در آمریکا ادامه داد و به وزیر ‏خارجه فیلیپین ختم نمود. او هیجده کتاب نوشت که شامل یک رمان نیز می شود و تعدادی ‏نیز نمایشنامه و شعر از او باقی مانده است.‏
‏32- آقای لوسیو سان پدرو- موسیقیدان ‏
این هنرمند و آهنگساز که به کالبد هنر فیلیپین از طریق ابتکاراتش در زمینه موسیقی محلی ‏و سنتی روح تازه ای بخشید. امروزه به عنوان هنرمندی برجسته در زمینه موسیقی محسوب ‏می شود. او در سال 1913 میلادی به دنیا آمد، کارهایش همواره از زوایای هنری بالایی ‏برخوردار بود و نیز از افرادی است که به تدریس موسیقی پرداخت و از رهبران برجسته ‏ارکستر شد. در سن پنج سالگی با موسیقی آشنا و به زودی به عنوان نوازنده موسیقی در ‏مدرسه شناخته شد و به فاصله کوتاهی به سرپرستی گروههای جوان موسیقی در آمد و این ‏در حالی است که بنا بر گفته خودش هیچگاه تصور نمی کرد که زمانی به موسیقی روی ‏آورد. به هر حال صاحبان قلم او را به عنوان یک موسیقیدان مبتکر و ملی گرا می شناسند. ‏
‏33- آقای رونادو تی نیو- تئاتر و ادبیات ‏
 خبر درگذشت نابهنگام این هنرمند در هفتم جولای 1997 میلادی در سن 60 سالگی جامعه ‏آن روز هنر فیلیپین را تکان داد. هنرمند، شاعر، نویسنده، مقاله نویس، هنرپیشه و ‏کارگردانی که عمر خود را در راه اعتلای تئاتر و ادبیات گذراند. او فردی سخت کوش بود ‏و تا زمان مرگ که در اثر سکته قلبی رخ داد خود را آماده رهبری ارکستری می کرد، تا ‏آهنگی را که از انگلیسی به فیلیپینی ترجمه شده بود ارائه دهد. او متولد سال 1937 بود. ‏استعداد شایان این هنرمند در زمان تحصیلی وی و در دبستان و دبیرستان خود را نشان داد. ‏او نخست درس حقوق را آغاز کرد، امّا به فاصله کوتاهی به دانشکده فلسفه و ادبیات دانشگاه ‏یو. پی. رفت و در سال 1955 میلادی فارغ التحصیل شد. وی به خاطر استعداد شایانی که ‏داشت، در سن چهار سالگی شروع به تحصیل در دبستان کرد و همواره در مقایسه با ‏همشاگردی های خود جوانتر بود. مدتی نیز ستون نویس برخی از مطبوعات بود.‏
‏34- آقای گی لیارمو تولنتینو- تندیس ساز‏
 او در سال 1890 میلادی در بولاقان متولد شد و پس از آموزش مقدماتی در دانشکده ‏هنرهای زیبا شروع به تحصیل کرد. از ویژگی های این تندیس ساز بزرگ استفاده از ‏دستهایش برای ساختن تندیس ها بود. نخست یکی از آموزگاران دوران ابتدایی استعداد او را ‏کشف کرد و متوجه هنر دستهای این هنرمند در کشیدن نقاشی و طرح ها شد و او را تشویق ‏به ادامه راه هنر نمود. سفر او در زمان جوانی به آمریکا از دیگر اموری بود که در ‏پیشرفت این هنرمند نقش بالایی را داشت و نسبت به ساخت تندیس های کوچک اقدام کرد. ‏فرصت مطالعابی که آقای برنارد باروخ ثروتمند بزرگ آمریکائی برای ادامه تحصیل به وی ‏داد، نقطه عطفی در تحصیلات هنری اش بود و شرایط تحصیلات وی را در رشته تندیس ‏سازی برایش فراهم نمود.‏
‏35- خانم لوکره شیا اوراتولا- رقص‏
 او نیز از کسانی است که رقص های ملی و سنتی را با همه زیبائیهایش به صحنه های تئاتر ‏کشید و در طرح فرهنگ بین المللی جایی را برای فیلیپین باز کرد. وی به رغم شهرتی که ‏به دست آورده بود، هر گز مغرور شهرت نشد و همواره افتخارات خود را مدیون مردمی ‏می دانست که به گفته او رسوم آنها باعث جلوه گر شدن هنر او شده است. دوران کودکی او، ‏در میان فرهنگ ها و خرده فرهنگ های مختلف جامعه فیلیپین گذشت. وی که در یک ‏خانواده نظامی متولد شده بود، به زودی هنرهای رقص و موسیقی را شناخت و با انواع ‏سازها آشنایی کامل پیدا کرد و استعداد شکوفا شده موسیقی در او، وابسته به خانوادۀ مادریش ‏بود، که اکثراً موسیقیدان بودند و در جشنواره و کنسرت های مختلف، هنر خویش را به ‏همگان نشان داد. آشنایی او با خانم اکینو از پیشروان رقص های ملی و سنتی از دیگر ‏عواملی است که این هنرمند را در کار خود موفق کرد.‏
‏36- آقای هوزه گارسیا ویلیا- ادیب‏
 داستان دوری او از زندگی و چهار بار بازگشت او در نوع خود داستان جالبی در زندگی این ‏هنرمند محسوب می شود. ادیبی که هیچگاه قرار و آرام نداشت. او سال های زیادی را در ‏غرب گذراند، امّا آوازه اشعار و نوشته هایش همواره به فیلیپین می رسید. وی در سرودن ‏شعر آوازه بلندی داشت و بازگشت او به میهن در مجموع، بعد از سی سال غربت بود. وی ‏تنها فیلیپینی بود که بعد از بازگشت طی مراسمی کلید طلایی شهر را از دست شهردار وقت ‏دریافت کرد، که همگان را متعجب نمود. امّا شهردار در مراسم اعطای کلید طلایی گفت: ‏آقای ویلیام کاری را برای فیلیپین کرد که دیگران انجام ندادند. او از ادبا و شعرایی است که ‏از نسلی به نسل دیگر انتقال یافت. او در زمان انقلاب فیلیپین علیه اسپانیائیها نقش مهمی را ‏در یاری انقلابیون به عهده داشت.                         ‏

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
پایگاه اطلاع رسانی آستان مقدس امام خمینی (ره)

تارنمای رسمی دفتر مقام معظم رهبری

ریاست جمهوری اسلامی ایران

تارنمای رسمی سفارت جمهوری اسلامی ایران- مانیل

سیری در ایران

خبرگزاری بین المللی قرآن

ايرانیان خارج از کشور

انتشارات بين المللی الهدی

مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

بنیاد اندیشه اسلامی

موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان

خبرگزاری تقریب

بنیاد سعدی

شبکه مجازی آستان

Philippines Department of Tourism

Philippine eLib
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 3590
بازدید امروز : 338
بازدید این صفحه : 1338106
بازدیدکنندگان آنلاين : 2
زمان بازدید : 2.0312

صفحه اصلی|ايران|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت