چهارشنبه ٣٠ آبان ١٣٩٧ فارسي|English
 

صفحه اصلی|ايران|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
حرم مطهر حضرت امام خميني (ره)
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   

معرفی کوتاه هنرمندان ملی فیلیپین

 

 عنوان هنرمند ملی بزرگترین نشان افتخار هنری است و‎ ‎به هنرمندی اعطاء می شود که ‏ضمن داشتن ملیت فیلیپینی بیشترین سهم را، در ارتقاء هنر و غنی سازی میراث فرهنگی ‏فیلیپین داشته باشد. زمینه های هنری عبارتند از: نقاشی، مجمسه سازی، رقص های ملی و ‏سنتی، ادبیات، شعر، موسیقی، معماری، تئاتر، سینما و هنرهای دیداری.‏
 اعطای این جایزه بنا بر فرمان شماره 1001 مورخ 27 آوریل 1972 به وسیله ریاست ‏جمهور وقت مورد تصویب قرار گرفت. در زیر برنامه و نوع کار هنری و خلاصه ای از ‏اقدامات سی و شش نفر از هنرمندانی که مفتخر به دریافت این جایزه شده اند، ارایه گریده و ‏گفتنی است که اکثر قریب به اتفاق این هنرمندان با سفرهای خارج از کشور و ارایه کارهای ‏خود از طریق مجامع هنری منطقه ای- قاره ای و بعضاً جهانی، شناخته شده اند که گزارش ‏یادشده در متن اصلی گزارش هنرمندان ملی همراه با برخی از آثار آنها آمده است. تعدادی ‏از این هنرمندان چند سال پس از مرگ به این عنوان مفتخر شده اند. ‏
‏1- آقای ناپولیون آبوه وا- تندیس ساز‏‎    ‎
 وی ملقب به پدر تندیس سازی نوین فیلیپین است. او در سال 1976 میلادی مفتخر به ‏دریافت این عنوان شد. نخست تندیس هایش را با الهام از سبک کلاسیک تندیس سازی یونان ‏می ساخت و بعدها سبک تندیس سازی نوین را ارایه نمود که بیشتر ملهم از استادان ‏آمریکائی است. ‏
 وی در آغاز تندیس هایش را تماماً با کمک دست می ساخت و سپس از دستگاه ارّه تراش و ‏غیره استفاده می کرد. نفوذ دین، ادبیات و موسیقی در تندیس سازی وی را بسیار مشهور ‏کرد و مهارت او در به کارگیری انواع مصالح (به ویژه سنگ مرمر) و تلاش خستگی ‏ناپذیر این هنرمند در کار هنریش او را زبانزد خاص و عام کرد. وی تحصیلات عالی خود ‏را در رشته هنرهای زیبا در میشیگان آمریکا به پایان رسانید. ‏
‏2- آقای فرناندو آمورسولو- نقاش‏
 این هنرمند ملقب به "پیر هنر فیلیپین" است. آقای فابین دلاروسا یکی از معلمان نقاشی دوران ‏کودکی این هنرمند، که در ضمن پسر عموی مادری او نیز محسوب می شد. نفوذ بالایی را ‏در انگیزه روی آوری او به نقاشی داشت و هنوز سال سوم مدرسه هنری را تمام نکرده بود ‏که در اثر نبوغ درخشانی که در او دیده شد در جُرگه نقاشان معروف فیلیپینی در آمد. وی ‏دانش آموخته ی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه دولتی فیلیپین است. سفرهای خارجی او به ‏ویژه به اروپا تجربیات ارزنده ای را برای او به ارمغان آورد. مهارت در نقاشی سیاه قلم، ‏رنگ و روغن به ویژه ترکیب انواع رنگ ها از نکات برجسته کار هنری اوست. ‏
‏3- آقای پابلو آنتونیو- معمار(آرشیتکت) ‏
 نامبرده از پیشروان معماری نوین فیلیپین محسوب می شود که به مرد تجدید حیات معماری ‏فیلیپین معروف است. گفته می شود که این هنرمند در خلق طرح های معماری از حواس ‏پنجگانه خود استفاده می کرد و شگفتی   می آفرید، چهره خیابان ها و شهرهای بزرگ ‏فیلیپین با طرح های معماری او تغییر یافت. ‏
 استحکام ساختمانهایی که به وسیله وی حتی پیش از جنگ دوم جهانی ساخته شده مورد نظر ‏همگان است. او تحصیلات عالی خود را در دانشگاه ماپوآی فیلیپین به اتمام رسانید. طرح ‏ساختمانهایی مانند موزه ملی فیلیپین و بسیاری از ساختمانهای بزرگ دولتی شهرتی فراوان ‏برای او به ارمغان آورد. وی در دانشگاه سانتاتوماس مدتی نیز به تدریس معماری پرداخت. ‏هماهنگی های طرح او با طبیعت اطراف آن از نکات برجسته کارهای هنری اوست. وی از ‏جمله چهار معماری است که از سوی نشریه(هو ایز هو) هنگ کنگ، لقب معمار نسل ها را ‏دریافت کرد. ‏
‏4- خانم فرانسیسکا ریس اکینو(از پیشروان تنظیم رقص های ملی و سنتی)‏
 او ملقب به مادر و منجی رقص های محلی و سنتی فیلیپین است. دانش آموخته ی دانشگاه یو. ‏پی. و استاد این دانشگاه بود که به رغم مشکلات مالی با هر وسیله ممکن به نقاط مختلف ‏فیلیپین به منظور جمع آوری و یادداشت برداری در خصوص رقص های محلی و سنتی سفر ‏کرد و همواره مدافع فرهنگ بومی در مقابل فرهنگ وارداتی غرب بود. پایان نامه تحصیلی ‏او به عنوان کتاب مرجع مورد استفاده پژوهشگرانی است که مایل به تحقیق در مورد انواع ‏رقص ها و آداب و سنن مربوط به آنها هستند. ریشه یابی رقص های قبایل مختلف فیلیپین از ‏جمله مسلمانان از کارهای برجسته اوست.‏
‏5- آقای فرانسیسکو آرسه لینا- ادیب‏
 از نویسندگان برجسته فیلیپین است که زبان انگلیسی را از کودکی آموخت و نویسندگی را از ‏دوران دبستان آغاز کرد و هنگامی که به تحصیلات عالی رسید، عضو بسیاری از انجمن ها ‏و شوراهای وابسته به نویسندگان بود. داستان های کوتاه، اشعار و مقالات ادبی این نویسنده، ‏نشان دهنده ذوق هنری و ادبی اوست.‏
‏6- آقای لامبرتو آوه لینا- هنرمند تئاتر و سینما
 ملقب به "جوان شگفتی آفرین سینمای فیلیپین" است. انگیزه هنری این هنرمند با تماشای ‏نمایشنامه مکبث اثر شکسپیر در 8 سالگی در او قوت گرفت. او در زمانی که کلیسا مخالف ‏سرسخت ظهور همزمان دختر و پسر در صحنه بازی تئاتر بود، در زمان مورد نیاز نقش ‏دختران و زنان را همراه با تقلید حرکات و لحن کلام با مهارت کامل بازی می کرد. در ‏حالی که به عنوان یک مرد هنرپیشه نیز از قدرت و قوت بالایی برخوردار بود. مهارت در ‏به کار گیری نور و صدا در صحنه های هنری از دیگر ویژگی های برجسته این هنرمند ‏است. او از گویندگان خوب رادیو نیز به حساب می آمد. تبحّر او در زیبا نویسی- بحث کلام ‏و منطق و تدریس او در رشته های مربوطه در دانشگاه معروف آته نیو نیز از دیگر ویژگی ‏های کاری اوست. تلاش های پیگیر او و همسر هنرمندش در تأسیس انجمن های هنری و ‏گرد هم آوری هنرمندان برجسته خود از خدمات ارزنده وی به عالم هنر فیلیپین است. ‏
‏7- آقای لینو بروکا- فیلم ساز- کارگردان وهنرمند هنرهای رسانه ای
 از سینماگرانی بود، که نام سینمای فیلیپین را به مجامع بزرگ جهانی مانند جشنواره کان ‏کشید. این فیلم ساز بزرگ در باره ی خود می گوید: "دوران کودکی ام در شش سالگی یعنی ‏زمانی که پدرم درگذشت به پایان رسید، زیرا دربدری هایم آغاز شد". او کودکی یتیم بود، که ‏از فقر خود را به قله افتخار سینما رسانید. از ویژگی های بسیار برجسته این هنرمند اهمیتی ‏بود که در مقایسه با دیگر همکاران به مخاطبان خود (تماشاگران) می داد و بنابراین ‏هنرمندی مردمی محسوب می شد. او در درس نیز موفق و از دانشجویانی بود که فرصت ‏مطالعاتی دانشگاه فیلیپین را دریافت کرد. تبحّر وی در هنرهای دراماتیک بر کسی پوشیده ‏نیست. وی از بنیان گذاران انجمن آموزش تئاتر فیلیپین(پِتا) بود. افکار آزادی‎ ‎خواهانه و ‏اعتراضاتی که به دولت می کرد، موجب زندانی شدن او گردید، ولی این امر هر گز او را ‏از مبارزه با دیکتاتور وقت(فردیناند مارکوس) باز نداشت و فیلم هایش با موضوع آزادی او ‏را به جشنواره بین المللی کان کشید. طرفداری او از مردم فقیر و مستضعف یاد و خاطره ‏اش را همواره زنده نگاشته است. شرکت توده عظیمی از مردم در مراسم خاکسپاری این ‏هنرمند که در حادثه رانندگی جان باخت از دیگر وقایع فراموش نشدنی سالهای اخیر فیلیپین ‏است. ‏
‏8- آقای آنتونیو بوه نا ونتورا- موسیقیدان‏
 از هنرمندانی است که به مدت هفت دهه در صحنه موسیقی فیلیپین درخشید. صاحبنظران او ‏را پُلی، بین موسیقی کهن و موسیقی جدید فیلیپین می نامند. تولد او در خانواده ای بود که به ‏خانواده هنرهای زیبا مشهور بودند، او موسیقی را قبل از بازیهای کودکانه آغاز کرد، دانش ‏آموخته ی دانشگاه های فیلیپین، سانتاتوماس و شرق، سرپرستی گروه سمفونی، گروه ‏موسیقی شهربانی آن زمان فیلیپین را نیز بر عهده داشت. او شاگرادن شایسته ای را تربیت ‏کرد و همسرش نیز از مدرسین ویولون در دانشگاه فیلیپین بود.‏
‏9- آقای لی وی سه له ریو- ادیب و موسیقیدان ‏
 او از پرکارترین ادبا و موسیقیدانان فیلیپین است که مجموعه کارهای ادبی و هنری وی به ‏چهار هزار مورد می رسد. سرعت خارق العاده اش، در سرودن اشعار برای آهنگ ها که ‏بعضاً با تنظیم آن 20 دقیقه طول می کشید، معروف است به طوری که مشهور بود ‏موسیقیدانان موسیقی های خود را نزد او می بردند و با اتمام احوالپرسی آن را کامل شده ‏دریافت می کردند و زمانی جوانترین عضو اُرکستر سمفونی فیلیپین بود. او علاوه بر ‏موسیقی، فکاهی نویس برجسته نیز بود و از شوخی و طنز در سخنرانی هایش به کرَات ‏استفاده می کرد و در گذاشتن اشعار فیلیپینی، بر روی موسیقی پاپ غربی نیز تبحّر کامل ‏داشت. ‏
‏10- خانم اتانک دلاراما- هنرمند تئاتر و موسیقی ‏
 او که به ستاره ای برای هنر امروز و آینده ملقب بود صدای بسیار دلنشینی داشت "یتیم شدن ‏در دوران کودکی و سرپرستی اش به وسیله یکی از موسیقیدانان از مواردی است که استعداد ‏او را در موسیقی شکوفا کرد و سپس آشنایی او با یک موسیقدان ایتالیایی کار را کامل نمود. ‏او از افراد خیری بود که معمولاً برای افراد بی سرپرست و افراد نیازمند از طریق کنسرت ‏هایش کمک جمع آوری می کرد. صاحب نظران او را از جمله افرادی می دانند که باعث ‏بازگشت فیلیپنی ها به موسیقی اصیل خود در سالهای 1970 تا 1980 میلادی شدند.‏
‏11- آقای فیلیپ پادیلیا دله یون – موسیقیدان‏

 شهرت او در شمار موسیقی ها و قطعات مشهوری است که ساخت، و در آنها همواره تأکید ‏بر تجربه های تاریخی و شکوه ملت فیلیپین داشت. او  به بزرگترین موسیقیدان و سازنده ‏آهنگ بعد از دوران جنگ دوم جهانی معروف است. تسلط گسترده او بر انواع آلات موسیقی ‏در مقایسه با دیگران از ویژگی های دیگر این هنرمند است و در ساختن موسیقی ها به ویژه ‏سرودهای کودکان تبحّر داشت و از موسیقیدانانی است که قطعات انقلابی را برای تهییج ملت ‏فیلیپین در آزادی خواهی ساخت و تا زمان حاضر نیز به عنوان موفق ترین سازنده موسیقی ‏اُپر ای فیلیپین محسوب می شود. ‏
‏12- آقای هراردو ده لیون - هنرپیشه سینما ‏

 او در خانواده ای هنر پرور به دنیا آمد و نزدیک به چهل سال در صحنه سینمای فیلیپین ‏درخشید. پدرش بزرگترین مشوق او در امور هنری بود. هر گاه در دوران کودکی، گُم می ‏شد، خانواده اش می دانستند که او در یکی از سینما های آن زمان فیلیپین پس از پایان فیلم به ‏خواب رفته است. نخست با پیانو آشنا شد و همین امر به او امکان داد برای سینمای صامت ‏آن زمان آهنگ های محدودی را بسازد، سپس به حرفه بازیگری و ساخت فیلم پرداخت و ‏فیلم ها یکی پس از دیگری برای او شهرت وموفقیت به ارمغان آورد. او همواره عقیده ‏داشت، از طریق سینما می توان بر کلیه امور از قبیل اقتصاد، مصرف گرایی، انتخابات و ‏سیاست اثر گذاشت و همواره خواهان دریافت یارانه از دولت بود و عقیده داشت که دولت ‏باید برای نمایش فیلم های برگزیده فیلیپین به صورت رایگان در خارج از کشور اقدام نماید، ‏تا فیلیپین را بهتر به جهانیان بشناساند.‏
‏13- آقای ویکتوریو ادادس- نقاش‏

او مشهور به پدر نقاشی نوین فیلیپین است و روی آوری به فرهنگ نوین نقاشی را نوعی ‏ابتکار می دانست. تحصیلات عالی خود را در آمریکا نخست با رشته معماری آغاز نمود و ‏سپس به رشته هنرهای زیبا روی آورد و به طور معمول خطوط چهره انسانها را برجسته ‏می کشید و معمولاً از رنگ های تیره برای نقاشی هایش استفاده می کرد. با نگاهی به دهه ‏‏1920 تا آغاز جنگ دوم جهانی به این تحلیل می رسیم که هنر فیلیپین، هنری محافظه کارانه ‏و کم تحرک بود، بنابراین ظهور نقاشانی مانند او که سعی در تحرک بخشیدن به هنر نقاشی ‏نمودند، تحولی در این زمینه بود. ‏
او همواره در کارخود به دنبال به تصویر گری چیزهایی بود، که به نظر او در هنر دیده ‏نمی شود. مدتی را به تدریس در دانشگاه سانتاتوماس گذراند. به نظر آگاهان، کارهای او ‏تأثیر زیادی را در نسل جوان و هنرمند فیلیپین گذاشت.‏
‏14- آقای کارلوس فرانسیسکو(هنرهای دیداری، نقاشی)‏

او در شهرکی به دنیا آمد و یکی از هفت دانش آموز پسری بود که از آن شهرک عازم ‏مدرسه شد و در نهایت تحصیلات عالی خود را در دانشگاه فیلیپین(یو. پی.) آغاز کرد. او را ‏نیز می توان یکی از هنرمندانی دانست که سبکی نوین را در صحنه هنرهای فیلیپین به وجود ‏آرود. سبکی که همواره در نقاشی هایش از آن پیروی می کرد و بنابراین یکی از پیشروان ‏هنر نوین فیلیپین شناخته شده است و این در حالی است که هنر سنتی فیلیپین را نیز در نظر ‏داشت. تحقیقات علمی و یادداشت های هنری او در زمینه های مختلف حائز اهمیت است. از ‏ویژگی های برجسته کار هنری او داشتن سبک ویژه خود برای نقاشی های دیواری است. ‏
‏15- خانم هوویت تو فوئن تس - موسیقیدان‏

سال 1925 میلادی سال آغاز موفقیت هوویت توی جوان بود. تولد او در سال 1895 ‏میلادی یعنی 112 سال قبل رخ داد. نواختن پیانو را از پنج سالگی آغاز کرد در همان ‏دوران زیر نظر یکی از خوانندگان معروف ایتالیا تمرین آواز را آغاز نمود و در سال ‏‏1917 خود نیز به تعلیم روی آورد و در دانشگاه یو. پی. به تدریس پرداخت و به تدریج با ‏اجرای برنامه های مختلف شهرت یافت. او از جمله کسانی است که دارای نشان افتخار ‏هنری از اسپانیاست، زیرا قادر به اجرای خوب آهنگ های اسپانیایی، ایتالیایی، انگلیسی و ‏فیلیپینی بود و در اجرای اُپرا نیز مهارت داشت. او برای تأسیس یا فعال کردن انجمن های ‏مختلف هنری همت گماشت و تلاش های ویژه او در اعطای فرصت های مطالعاتی به علاقه ‏مندان موسیقی از کارها و خدمات ارزنده او در گسترش فرهنگ موسیقی است. او در عین ‏حال فردی خیّر و انسان دوست بود و از کمک به دیگران دریغ نمی کرد. ‏
‏16- آقای اِن. وی. اِم. گونزالس- ادیب‏

اگر چه سالها در خارج از کشور و در آمریکا زندگی کرد، امّا ملیت خویش را عوض نکرد ‏و همواره فیلیپینی باقی ماند و سرانجام نیز به وطن خویش بازگشت. اگر چه دارای استعداد ‏بالایی بود، امّا هر گز تحصیلات دانشگاهی خود را تمام نکرد و همین امر داستان زندگی او ‏را پیچیده تر نمود، زیرا نویسنده ای زبردست و توانا بود و همواره تأکید داشت که ‏‏"نویسندگی به او لذت می بخشید". توانایی او در نوشتن داستان و در عین حال داستانهای ‏کوتاه به ویژه برای کودکان بر کسی پوشیده نیست. همین اقدامات به اضافه استعداد درخشانی ‏که در امور ادبی داشت سبب شد تا دانشگاه یو. پی. به او دکترای افتخاری ادبیات اعطا ‏نماید. نوشته هایش به شیوایی و روشنی شهرت دارد و همین نوشته های شیوا و رسا بود، که ‏او را مفتخر به دریافت عنوان هنرمند ملی کرد. برخی او را معلم نویسندگان فیلیپینی، بعد از ‏خود می نامند. ‏
‏17- خانم لئونور اروسا گوگین گو- رقص‏

 گفته می شود که بسیاری از مراسم موجود در رقص های سنتی فیلیپین ملهم از کلیسا و ‏مراسم مذهبی است و این هنرمند نیز از افرادی است که کارهای زیادی را در زمینه    ‏رقص های ملی و سنتی انجام داد. رقص باله تنظیمی خود را از رقص جنگ قبیله ‏ایگورت(قبایل باستانی فیلیپین) و باله عشق را از رقص عشق طوایف مورو(از طوایف ‏مسلمان) گرفت و از دیگر رقص های موجود نیز به نحو احسن استفاده کرد. در برخی از ‏رقص هایی که به وسیله او تنظیم شده، آثاری از رقص سمای دراویش نیز دیده می شود. ‏
لذا به این ترتیب هنر رقص های خود را به اوج رسانید. مطالعه فرهنگ فیلیپین نشان می ‏دهد، از زمانی که کارهای فرهنگی به صورت امروزی دنبال شده است انواع رقص ها در ‏مقایسه با دیگر کارهای هنری از قیبل موسیقی، نقاشی، رنگ آمیزی، مجسمه سازی، ادبیات ‏و ... با شتاب بیشتری حرکت کرده است. مساله دیگر اینکه باله هایی که به وسیله این خانم ‏هنرمند به وجود آمد. به رغم داشتن ریشه خارجی به صورت شگفت آوری فیلیپین شده است. ‏از آنجائیکه این خانم هنرمند در زمان جوانی، خود عضو گروه های مختلف رقص بود، ‏بنابراین در کارهای او تجربیات علمی به خوبی مشهود است.‏

‏ ‏
‏18- آقای ویلفر دو گوه ره رو- تئاتر‏
‏ ‏
 این هنرمند در عالم هنر فیلیپین یکی دیگر از پیشروان تئاتر فیلیپین محسوب می شود. او از ‏جمله هنرمندانی است، که برای رسیدن به قله های هنر مشکلات زیادی را تحمل کرد و شاید ‏از نظر دوره طولانی تحمل مشکلات در نوع خود بی نظیر باشد. صاحبنظران او را یکی از ‏شهاب های روشن آسمان هنر فیلیپین در دوران تاریک هنر این کشور نام نهاده اند. کارهای ‏او به طور معمول تئاترهای انتقادی و معرّف موضوعات واقعی اجتماعی دوران اوست و ‏بیشتر رفتارهای اجتماعی و افراد عادی اجتماع، را شامل می شود. نمایشنامه های او به ‏صورتی است که به درد اجرا می خورد و دارای سبک های سنگین ادبی و کتابی نیست به ‏طوریکه حتی امروزه در برخی از دبستانها، دبیرستانها و مراکز تعلیم هنر به عنوان ‏نمایشنامه های آموزشی به کار میرود، چون از سادگی و شیوایی خاصی برخوردارند. تعداد ‏نمایشنامه هایی که به وسیله او نوشته یا کارگردانی شده، بالغ بر یک صد مورد است. او در ‏کارگردانی نیز مهارت خاصی داشته و نزدیک به 16 سال مدیریت باشگاه در اماتیک ‏دانشگاه یو. پی. را بر عهده داشت.‏
‏19- آقای آمادا هرنانددر- ادیب‏

 از شخصیت های برجسته ادبیات فیلیپین است که بعد از جنگ جهانی دوم درخشید. اولین ‏رمان خود را هنگامی نوشت که زندانی سیاسی بود، در آن زمان مشکلات اجتماعی- سیاسی ‏را به روشنی مورد بحث قرار داد. این رمان اجتماعی سیاسی به عنوان نخستین رمان تاریخ ‏معاصر فیلیپین محسوب می شود. رمان وی شباهت هایی به نوشته های هوزه ریزال قهرمان ‏ملی این کشور دارد. دوران فعالیت های هنری وی در ادبیات تقریباً سه نسل فیلیپین را شامل ‏می شود. او که در سال 1903 میلادی‏‎ ‎متولد شد. دارای احساس ملی گرایی خاصی بود. ‏نوشته های او طی سالهای 1926 تا 1932 میلادی را می توان وقایع نگار آن سالها نامید. ‏در سرودن شعر تبحر داشت و یکی از اشعارش به نام "فیلیپین" برنده جایزه ادبیات ‏کشورهای مشترک المنافع آن زمان آمریکا شد. برخی از شعرا‎ ‎و نویسندگان او را شاعر قلب ‏ها نامیده اند. او که دارای عقاید سیاسی قوی بود، در سالهای اشغال فیلیپین به وسیله      ‏ژاپنی ها به جای تسلیم به کشور مهاجم به مناطق کوهستانی گریخت و مبارزه خود را علیه ‏آنها دنیال کرد و پس از اشغال فیلیپین به وسیله آمریکایی ها و شکست ژاپن در نخستین دوره ‏انتخابات پس از جنگ دوم جهانی به عنوان عضو شورای شهر با اراء بالایی انتخاب شد. او ‏در کار روزنامه نگاری نیز متبحر بود و سخنران زبردستی نیز به حساب می آمد. تلاش و ‏پیگیری های او در سازمان دهی کارگران، کشاورزان احقاق حقوق آنان اکثراً به بازداشت و ‏زندانی شدن او انجامید. بسیاری از اشعار خوب این هنرمند در زندان سروده شده است. ‏
‏20- آقای نیک هوا کوئین- ادیب‏

 معروف است که از مشکلات این ادیب این بود که بیشتر می خواست گوش کند، تا اینکه ‏حرف بزند و بیشتر مایل بود بنویسد تا در باره ی او نوشته شود. او را می توان یکی از ‏بزرگان ادبیات فیلیپین نامید و فردی بود که از شلوغی و همهمه جمعیت درمراسم مربوط به ‏نویسندگان و روزنامه نگاران دوری می کرد. هفده ساله بود که نخستین کار مطبوعاتی او ‏در نشریه "تریبونو" آن زمان منتشر شد که از نشریات طراز اول فیلیپین در دوره قبل از ‏جنگ دوم جهانی محسوب می شود. وی در عین حال شاعر هم بود و اشعارش از شهرت و ‏محبوبیت برخوردار است. این نویسنده و ادیب نیز که جوایز زیادی را به خاطر کارهای ‏ادبی، اشعار و داستانهای کوتاهش از مجامع، سازمان ها و دانشگاههای مختلف دریافت ‏نمود. وی عاشق خواندن کتاب بود و از هر فرصتی برای به دست آوردن کتاب استفاده    ‏می کرد و مدتی را نیز به عنوان مُبلّغ مذهبی و زیر نظر دومینیکن ها کار نمود. توجه ویژه ‏او به مطبوعات توأم با تجربه بالای ادبی، او را به یکی از بزرگترین روزنامه نگاران ‏عصر خویش تبدیل کرد. اونه تنها یک روزنامه نگار بلکه یک روانشناس بود و مخاطبین ‏خود را به خوبی می شناخت.‏
‏21- خانم لوکره شاه کاسیلاک- موسیقیدان‏

 او به (تیتا کی. اِم. جی.) خواهر پادشاه(منظور پادشاه زن) در موسیقی شهرت دارد. خانم ‏دکتر کاسیلاک به عنوان رئیس مرکز فرهنگی فیلیپین، خدمات شایسته ای را به موسیقی این ‏کشور نمود. این بانوی هنرمند که خود همیشه سعی در بالا نگاه داشتن سطح جوایز فرهنگی ‏فیلیپین داشت، شاید نمی دانست که زمانی خود صاحب بزرگترین عنوان در هنر یعنی لقب ‏هنرمند ملی می شود. امروزه خانم دکتر کاسیلاک که دارای سه درجه دکترای افتخاری است ‏و عنوان هنرمند ملی را دارد به عنوان یکی از منتخبین زنان شایسته اجتماع فیلیپین است که ‏مورد احترام بسیاری از جوامع علمی از جمله دانشگاه هاست. او در سال 1918 میلادی در ‏یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. بنابراین دارای تربیت خاصی بود، فردی با استعداد بود، که ‏دوره دبستان و دبیرستان را با رتبه اول گذراند. مادرش معلم ویولون بود و به این ترتیب از ‏دوران کودکی با موسیقی آشنا شد و در نواختن ویولون و پیانو تبحّریافت و سپس به تدریس ‏پیانو و نظریه های موسیقی دانشگاه فیلیپین (یو. پی.) پرداخت. نامبرده از افرادی بود که در ‏ساخت دانشکده موسیقی و هنرهای زیبا کمک شایانی کرد. اوآهنگ های خوبی ساختن بنای ‏و همواره مشوق کسانی بود که مایل به یادگیری موسیقی بودند.‏


‏22- آقای سزار لگاسپی- هنرهای دیداری ‏‎-‎‏ نقاشی‏

 او از هنرمندانی بود که در زمینه غنی سازی موسیقی جدید خدمات ارزنده ای را به هنر ‏فیلیپین نموده است واز پیشروان هنر نوین در فیلیپین محسوب می شود. کارهای هنری او ‏بازتابی از شرایط هنری اوست، او از نقاشانی است که از سبک نئور آلیست استفاده کرده ‏است. وی وگروهی دیگر از نقاشان فیلیپین از سبک کوبیسم در نقاشی نیز استفاده می کردند. ‏در نقاشی هایش موضوع انسان و شرایطی که انسان در آن به سر می برد مشهود است.‏
‏23- آقای لئوندرو لوک سین- معمار(آشیتکت)‏

 او به فردی شهرت دارد که بزرگتر از یکآرشیتکت است و همواره کار او با هنر عجین بوده ‏وموسیقی را نیز در حد یک موسیقیدان می دانست. سبک کار او در زمینه آرشیتکت سبکی ‏نوین است، امّا در عین حال با نوعی مدرنیست رومانتیک و تصورات ذهنی و هماهنگی با ‏طبیعت، عجین است. ‏
آقای لوک سین عقیده داشت که‎ ‎ساختمان همچون یک تندیس است که باید در آن، جان و ‏احساس دیده می شود. این امر به ویژه در راهروهای مرکز فرهنگی فیلیپین و مرکز ‏کنوانسیون بین المللی فیلیپین دیده می شود. بنابراین طرح های او نه تنها در طراحی دارای ‏سبک نوین و برجسته است بلکه نوعی سفر به دنیای خاطره هاست.‏
‏24- آقای آرتور لوز‏‎-‎‏ هنرهای دیداری- نقاسی‏

او بی تردید یکی از هنرمندان بزرگی است که در آن زمان فیلیپین یعنی 50 سال گذشته ‏ظهور کرد. وی در هفده سالگی شیفته هنر شد و بدون داشتن سابقه آموزش قبلی شروع به ‏نقاشی چهره ها کرد و اولین بار چهره مادرش را به تصویر کشید، سپس تصمیم گرفت به ‏صحنه هنر وارد شود و درس های زیادی را از آقای امورسولو نقاش معروف گرفت و در ‏دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه سانتاتوماس شروع به تحصیل کرد و سپس تحصیلات عالی ‏خود را در رشته نقاشی در آمریکا به پایان رساند. او مدتها در فرانسه و اسپانیا اقامت کرد ‏که اقامت او به تجربه او افزود. وی بنا به دعوت وزارت خارجه آمریکا مدتی را نیز در ‏آمریکا گذراند و از بسیاری از موزه های آمریکا بازدید کرد، او در بسیاری از انجمن های ‏هنری فیلیپین عضو بود و همواره درخشید.‏
‏25- هوزه ماسه دا- مسیقی دان‏
‏ ‏
 دکتر هوزه ماسه دا موسیقی دان بزرگ آهنگ های سنتی، آهنگساز، نوازنده پیانو و مدرس ‏موسیقی است، او در سال 1917 در مانیل بدنیا آمد و مانند تعدادی دیگر در توسعه موسیقی ‏بعد از جنگ جهانی دوم نقش بزرگی را در فیلیپین ایفا کرد. وی فردی بسیار فعال در زمینه ‏های مختلفی از جمله تحقیق و تدریس در زمینه موسیقی، آهنگ سازی ومجری آهنگ ها ‏بود. وی همواره توجه خاصی به موسیقی های بومی و اقلیت های طایفه ای فیلیپین نشان می ‏داد و رساله دکترای خود را در ماکیندانائو نوشت و مطالعات وسیعی را درمیان طوایف ‏کورده لیا انجام داد. ‏
‏26- آقای ویسنته مانان سالا- هنرهای دیداری نقاشی‏

 او نقاشی را با رسم اشکالی از حشرات، سنجاقک، پروانه و غیره آغاز کرد و سپس به رسم ‏شکل های دیگر پرداخت و گاهی با دوستان خود مسابقات دوستانه ای در زمینه نقاشی انجام ‏می داد، که همواره برنده بود. نقاشی برای این نقاش معنایی بیش از یک تصویر داشت. او ‏زمانی که در اثر اختلافات با خانواده از خانه گریخت، تخته نقاشی و رنگهایش را با خود ‏برد و سرانجام در سال 1930 میلادی در دانشکده هنرهای زیبای فیلیپین تحصیلاتش را به ‏پایان رساند. سبک نقاشی های او معمولاً واقع گراست. گفته میشود که او بر چگونگی‎ ‎نقاشی ‏آگاهی خاص داشت و همین امر از عوامل موفقیت او محسوب می شود.‏‎ ‎
‏27- آقای آنتونیو مولینا- موسیقیدان‏
 او مشهور به پلی برای اتصال با موسیقی گذشته فیلیپین است و یکی از سه موسیقیدان ‏بزرگی است که همراه دو نفر دیگر یعنی آقای نیکانور آبه لاردو و آقای فرانسیسکو ‏سانچیاگو موسیقی سنتی را به قلمرویی بالاتر از موسیقی سنتی بردند. وی در جوانی به ‏خواست پدرش رشته حقوق خواند، امّا سرنوشت، اورا موسیقیدانی بزرگ تبدیل کرد و زمانی ‏به سمت سرپرست آهنگ سازان انتخاب و سرانجام به عنوان هنرمند ملی متخر شد. ایشان ‏یکی از سازمان دهندگان گروه 22 نفره موسیقی بود که ازی سوی افراد خیّر وسایل کامل ‏موسیقی را دریافت کردند. او که در خانواده ای آشنا به موسیقی به دنیا آمده بود، همواره ‏خانواده اش را بزرگترین مشوّق می دانست و در سازماندهی گروههای موسیقی کُرِ نیز فعال ‏و مجرّب بود. ‏
‏28- آقای هوان ناکپیل- معمار(آرشیتک)‏
 او نیز از پیشروان هنر معماری در فیلیپین است و از افرادی است که در شکل دهی فعلی ‏بناهای فیلیپین نقش بالایی داشته است. زمان تولد آقای ناکپیل 1899میلادی همزمان با‎ ‎جنبش ‏های تاریخی ملی گرایی فیلیپین بر علیه اسپانیائیهاست. پدر او یک موسیقیدان بود، امّا وی به ‏رغم آموزش پیانو به معماری روی آورد. هفت ساله بود که نخستین جایزه یک جایزه نقره ‏بود را به خاطر طرح خود دریافت کرد این و انگیزه بالایی را در او ایجاد کرد. او کشیدن ‏طرح، رنگ آمیزی و هنرهای تزیینی را نزد آقایان فابیان دلاروسا و فرناندو آمورولو ‏آموخت و این استادان هنر در زندگی او اثرات عمیقی گذاشتند. سال دوم دانشگاه یو. پی. بود ‏که این دانشگاه را به قصد آمریکا ترک کرد و تحصیلات خود را در رشته مهندسی راه و ‏ساختمان در آمریکا به پایان رساند. سی سالۀ بود که شرکت معماری او، به عنوان شرکت ‏سال برگزیده شد. وی عضو سازمانها و گروههای مختلف معماری در فیلیپین بود.‏
‏29- آقای هرناندو اوکامپو- هنرهای دیداری، نقاشی‏
 این هنرمند در سال 1911 میلادی متولد شد و در سال 1978 وفات یافت. او در عالم هنر ‏یکی از سه هنرمند، بعد از جنگ دوم جهانی محسوب می شود، که به عنوان نقاشان سبک ‏نئور آلیست قلمداد می شدند و در سالهای 1981 و 1990 به عنوان هنرمند ملی ملقّب ‏گردید. وی سرپرست گروهی بود که خدمات بسیار ارزنده ای را به جنبش هنرمندان فیلیپین ‏نمود و چند سال بعد از مرگش لقب هنرمند را کسب کرد. سبک هنری نوین او آنقدر تندگرا ‏بود که قابل مقابله کردن نبود، البته، دقت در کارهای اونشان دهنده ضدیّت کمتری با رسوم ‏دوران اوست، امّا به هر حال این یک برداشت عمومی در باره ی اوست. بسیاری از ‏صاحبنظران، وی را به خاطر موج هایی می شناسند که در هنر نقاشی ایجاد است. ‏
‏30- اقای کالوس کرینو- ادبیات باستان ‏
 این هنرمند از کسانی است که نخستین زندگینامه زندگی دکتر هوزه ریزال قهرمان ملی ‏فیلیپین را به رشته تحریر در آورد. کتاب معروف او با عنوان "مالائیهای بزرگ" یک سال ‏قبل از آغاز جنگ دوم جهانی منتشر شد. ‏
 او دارای صفات مشترکی با دکتر هوزه ریزال بود، هر دو افراد مقاوم و در زمینه حقوق ‏انسانی فعال بودند. دکتر ریزال دانش آموخته دانشگاه بود و همه او را می شناسند، امّا در ‏مورد آقای کارلوس کرینو متأسفانه نسل نو او را نمی شناسد، به دلیل اینکه در مطبوعات ‏جدید ندارد. او کارهای بزرگی در زمینه ادبیات فیلیپین کرده است.‏
‏ ‏
‏31- آقای کارلوس رمولو- ادیب سیاستمدار‏
 در مورد این هنرمند و سیاستمدار که نزدیک 50سال از عمر خود را در راه خدمات ‏عمومی، تدریس، امور نظامی، ریاست دانشگاه، روزنامه نگاری و دیپلمات صرف کرد، می ‏توان اذعان نمود، که زندگی پر از حادثه و فراز و نشیبی را طی نمود. او نخستین      ‏داستان های خود را زمانی به رشته تحریر درآورد که در دبیرستان تحصیل می کرد و ‏سرانجام با نویسندگی به پایان رسانید. نشریه خانه آزادی نیویورک در مقاله ای با عنوان 40 ‏سال سرباز جهان سوم در سازمان ملل که مصادف با سال مرگش یعنی 1985 میلادی ‏منتشر شد، مطالبی را در تقدیر آز آقای رمولو نوشت. او تا زمان مرگ در خدمت کلیه ‏رؤسای جمهور فیلیپین بود. زندگی دیپلماتیکی خود را با سمت نخستین رئیس آسیایی شورای ‏امنیت، سازمان ملل متحد آغاز و سپس با عنوان سفیر فیلیپین در آمریکا ادامه داد و به وزیر ‏خارجه فیلیپین ختم نمود. او هیجده کتاب نوشت که شامل یک رمان نیز می شود و تعدادی ‏نیز نمایشنامه و شعر از او باقی مانده است.‏
‏32- آقای لوسیو سان پدرو- موسیقیدان ‏
این هنرمند و آهنگساز که به کالبد هنر فیلیپین از طریق ابتکاراتش در زمینه موسیقی محلی ‏و سنتی روح تازه ای بخشید. امروزه به عنوان هنرمندی برجسته در زمینه موسیقی محسوب ‏می شود. او در سال 1913 میلادی به دنیا آمد، کارهایش همواره از زوایای هنری بالایی ‏برخوردار بود و نیز از افرادی است که به تدریس موسیقی پرداخت و از رهبران برجسته ‏ارکستر شد. در سن پنج سالگی با موسیقی آشنا و به زودی به عنوان نوازنده موسیقی در ‏مدرسه شناخته شد و به فاصله کوتاهی به سرپرستی گروههای جوان موسیقی در آمد و این ‏در حالی است که بنا بر گفته خودش هیچگاه تصور نمی کرد که زمانی به موسیقی روی ‏آورد. به هر حال صاحبان قلم او را به عنوان یک موسیقیدان مبتکر و ملی گرا می شناسند. ‏
‏33- آقای رونادو تی نیو- تئاتر و ادبیات ‏
 خبر درگذشت نابهنگام این هنرمند در هفتم جولای 1997 میلادی در سن 60 سالگی جامعه ‏آن روز هنر فیلیپین را تکان داد. هنرمند، شاعر، نویسنده، مقاله نویس، هنرپیشه و ‏کارگردانی که عمر خود را در راه اعتلای تئاتر و ادبیات گذراند. او فردی سخت کوش بود ‏و تا زمان مرگ که در اثر سکته قلبی رخ داد خود را آماده رهبری ارکستری می کرد، تا ‏آهنگی را که از انگلیسی به فیلیپینی ترجمه شده بود ارائه دهد. او متولد سال 1937 بود. ‏استعداد شایان این هنرمند در زمان تحصیلی وی و در دبستان و دبیرستان خود را نشان داد. ‏او نخست درس حقوق را آغاز کرد، امّا به فاصله کوتاهی به دانشکده فلسفه و ادبیات دانشگاه ‏یو. پی. رفت و در سال 1955 میلادی فارغ التحصیل شد. وی به خاطر استعداد شایانی که ‏داشت، در سن چهار سالگی شروع به تحصیل در دبستان کرد و همواره در مقایسه با ‏همشاگردی های خود جوانتر بود. مدتی نیز ستون نویس برخی از مطبوعات بود.‏
‏34- آقای گی لیارمو تولنتینو- تندیس ساز‏
 او در سال 1890 میلادی در بولاقان متولد شد و پس از آموزش مقدماتی در دانشکده ‏هنرهای زیبا شروع به تحصیل کرد. از ویژگی های این تندیس ساز بزرگ استفاده از ‏دستهایش برای ساختن تندیس ها بود. نخست یکی از آموزگاران دوران ابتدایی استعداد او را ‏کشف کرد و متوجه هنر دستهای این هنرمند در کشیدن نقاشی و طرح ها شد و او را تشویق ‏به ادامه راه هنر نمود. سفر او در زمان جوانی به آمریکا از دیگر اموری بود که در ‏پیشرفت این هنرمند نقش بالایی را داشت و نسبت به ساخت تندیس های کوچک اقدام کرد. ‏فرصت مطالعابی که آقای برنارد باروخ ثروتمند بزرگ آمریکائی برای ادامه تحصیل به وی ‏داد، نقطه عطفی در تحصیلات هنری اش بود و شرایط تحصیلات وی را در رشته تندیس ‏سازی برایش فراهم نمود.‏
‏35- خانم لوکره شیا اوراتولا- رقص‏
 او نیز از کسانی است که رقص های ملی و سنتی را با همه زیبائیهایش به صحنه های تئاتر ‏کشید و در طرح فرهنگ بین المللی جایی را برای فیلیپین باز کرد. وی به رغم شهرتی که ‏به دست آورده بود، هر گز مغرور شهرت نشد و همواره افتخارات خود را مدیون مردمی ‏می دانست که به گفته او رسوم آنها باعث جلوه گر شدن هنر او شده است. دوران کودکی او، ‏در میان فرهنگ ها و خرده فرهنگ های مختلف جامعه فیلیپین گذشت. وی که در یک ‏خانواده نظامی متولد شده بود، به زودی هنرهای رقص و موسیقی را شناخت و با انواع ‏سازها آشنایی کامل پیدا کرد و استعداد شکوفا شده موسیقی در او، وابسته به خانوادۀ مادریش ‏بود، که اکثراً موسیقیدان بودند و در جشنواره و کنسرت های مختلف، هنر خویش را به ‏همگان نشان داد. آشنایی او با خانم اکینو از پیشروان رقص های ملی و سنتی از دیگر ‏عواملی است که این هنرمند را در کار خود موفق کرد.‏
‏36- آقای هوزه گارسیا ویلیا- ادیب‏
 داستان دوری او از زندگی و چهار بار بازگشت او در نوع خود داستان جالبی در زندگی این ‏هنرمند محسوب می شود. ادیبی که هیچگاه قرار و آرام نداشت. او سال های زیادی را در ‏غرب گذراند، امّا آوازه اشعار و نوشته هایش همواره به فیلیپین می رسید. وی در سرودن ‏شعر آوازه بلندی داشت و بازگشت او به میهن در مجموع، بعد از سی سال غربت بود. وی ‏تنها فیلیپینی بود که بعد از بازگشت طی مراسمی کلید طلایی شهر را از دست شهردار وقت ‏دریافت کرد، که همگان را متعجب نمود. امّا شهردار در مراسم اعطای کلید طلایی گفت: ‏آقای ویلیام کاری را برای فیلیپین کرد که دیگران انجام ندادند. او از ادبا و شعرایی است که ‏از نسلی به نسل دیگر انتقال یافت. او در زمان انقلاب فیلیپین علیه اسپانیائیها نقش مهمی را ‏در یاری انقلابیون به عهده داشت.                         ‏

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
پایگاه اطلاع رسانی آستان مقدس امام خمینی (ره)

تارنمای رسمی دفتر مقام معظم رهبری

ریاست جمهوری اسلامی ایران

تارنمای رسمی سفارت جمهوری اسلامی ایران- مانیل

سیری در ایران

خبرگزاری بین المللی قرآن

ايرانیان خارج از کشور

انتشارات بين المللی الهدی

مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

بنیاد اندیشه اسلامی

موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان

خبرگزاری تقریب

بنیاد سعدی

شبکه مجازی آستان

Philippines Department of Tourism

Philippine eLib
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 3965
Visitorsofday : 78
Visitorsofpage : 1520484
Onlinevisitors : 14
PageLoad : 2.2187

صفحه اصلی|ايران|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت